CXXXIII 



Drie exemplaren stonden ter beschikking. Het resultaat van het zeer 

 voorloopige onderzoek wees uit, dat deze parasiet, die den naam 

 van Laocoön paradoxus ontving, bestaat uit een ring, van welken 

 5 armen ontspringen, die interradiaal in de Asteride verloopen ; iedere 

 arm vertakt zich dichotomisch ; de takken strekken zich in de radia 

 uit. Eén der exemplaren bevindt zich aan de orale zijde; door de 

 opening in den ring verliep de oesophagus van Hippasterias. De beide 

 andere dieren, die jonger zijn, bevinden zich aan de aborale zijde. 

 Alle waren met het weefsel der gastheeren aan de dorsale en ventrale 

 zijde van den ring innig vergroeid. Ring en armen zijn hol ; de wand 

 bestaat uit een epithelium, spieren, een zeer dikke bindweefsellaag, 

 die talrijke naar binnenspringende lijsten vormt, welke met epithe- 

 lium bekleed zijn. Van het grootst exemplaar toont één der armen 

 aan het uiteinde een opening. In de ventrale vergroeiingszone vindt 

 men een doorboorden zuiger, die toegang geeft tot de holte in den 

 ring. Naast dezen zuiger monden in de ventrale vergroeiingszone 5 

 klierachtige organen uit, nl. 3 acineuze klieren, 1 handvormige en 1 

 bolvormige, terwijl bovendien in het midden dezer klieren nog een 

 zakvormig orgaan aanwezig is, waarin zich o. a. door dunne membranen 

 omgeven celhoopjes bevinden. 



Spreker behandelt, met welke vormen Laocoön verwant zou kunnen 

 zijn. Hiervoor komen z. i. alleen in aanmerking parasietische mollusken 

 en wel in de eerste plaats Entocolax ludwigi Voigt. Met behulp van 

 eenige gipsmodellen demonstreert spreker, op welke wijze men de 

 organisatie van dezen sterk gereduceerden vorm vergelijken kan met 

 die der anderen, niet zoo. sterk gereduceerde parasietische Mollusken. 

 In vele opzichten nu kan de bouw van Laocoö?i met dien van £'n/oco?a.-c 

 vergeleken worden, wat uitvoerig door afbeeldingen wordt toegelicht. 

 Toch bestaan er eenige belangrijke punten van verschil, die voor een 

 deel niet uit den weg te ruimen zijn. Een nauwkeurig verder onderzoek 

 zal echter moeten uitmaken, in hoever dit voorloopige resultaat juist 

 is, terwijl de mogelijkheid, dat men hier niet met een dier, maar met 

 een deel van de Asteride zelve te doen heeft, voorbehouden blijft. 



Deze voordracht geeft aanleiding tot levendige gedachtenwisseling. 

 Na afloop hiervan geeft de voorzitter het woorci aan de Heer C. J. van 

 der Horst, die iets over koralen mededeelt. 



De mate van vai'iatie is onder de koralen zoo groot, dat verschillende 

 vormen, behoorende tot dezelfde soort, dikwijls beschreven zijn als 

 afzonderlijke soorten. Het is bijna altijd mogelijk om in een verzameling, 

 die uit een groot aantal exemplaren bestaat, verschillende vormen te 

 herkennen, die vroeger als afzonderlijke soorten beschreven zijn, maar 

 die door allerlei overgangen met elkaar verbonden zijn. Deze vormen 

 blijken dus slechts verschillende variëteiten van eenzelfde soort te zijn. 

 Het is dan ook een merkwaardig feit, dat in de laatste jaren, nu 

 verschillende groote verzamelingen bewerkt zijn en verscheidene nieuwe 

 soorten van koralen beschreven zijn, het aantal bekende soorten eerder 

 af- dan toegenomen is. Ter illustratie hiervan werden vertoond Psam- 

 mocora planipora en Psammocora haimeana. Heeft men typische 

 exemplaren, dan zijn deze soorten makkelijk van elkaar te onderscheiden. 

 Echter waren er onder een groot aantal exemplaren van Psam?>?ocom 

 planipora meerdere, die zoo sterk op Psammocora haimeana begonnen 

 te lijken, dat het moeilijk was ze er van te onderscheiden. 



