CXXXIV 



Sommige soorten van koralen zijn zeer gevoelig voor troebel water, 

 terwijl andere er uitstekend in gedijen. Zoo nam Vaughan waar, dat 

 Siderastrea en Maeandra gewoonlijk aan de binnenzijde der riffen 

 groeien, waar het water troebel is-, terwijl Acrojpora muricata alleen 

 voorkomt in het heldere water aan de buitenkant van de riffen. Mayer 

 deed proeven met deze koralen; hij begroef ze in losse modder en 

 dan was Acropoy^a muricata al na 10 uur dood, Siderastrea radians 

 nog niet na 73 uur. Dit verschil was ook zeer duidelijk bij vergelijking 

 van de koraalfauna van de Caracasbaai en - het Spaansche Water bij 

 Curagao. De Caracasbaai staat in wijde open verbinding met de zee, 

 in deze baai is dus helder zeewater en hierin kan men dan ook 

 Acropo7'a muricata en Orhicella annularis zeer weelderig zien groeien. 

 Het Spaansche Water echter is bijna geheel van zee afgesloten, is 

 ondiep en heeft veel plantengroei, het water is er dan ook veel 

 minder helder. Na veel zoeken gelukte het eindelijk enkele zeer 

 kleine en gebrekkige kolonies van Acropora in het Spaansche Water 

 te vinden. Daarentegen zijn Siderastrea en Maeandra er rijkelijk in 

 vertegenwoordigd. 



Daarna spreekt de Heer H. Jordan, mede namens Mej. B. Schwarz, 

 over debeteekenisvan haemoglobinebij den regenworm 

 en bij andere lagere dieren. Haemoglobine komt slechts bij 

 zulke Invertebraten voor, die in een zuurstofarm millieu leven. (Ray 

 Lankester en anderen). De meening dat er eenige samenhang bestaat 

 tusschen deze zuurstofarmoede en het bezit van zulk machtig middel 

 om zuurstof te binden (op te nemen) is vaak geuit. Wij stelden ons 

 voor om na te gaan, of bij normale zuurstofspanning dieren als 

 Allolohophora ook op hunne haemoglobine aangewezen zijn. Wij stelden 

 in een bijzonder toestelletje vast het zuurstofverbruik van eenzelfde 

 vorm in normalen toestand, en nadat de haemoglobine met behulp van 

 kooloxyde uitgeschakeld was. In gewone lucht wordt in beide gevallen 

 evenveel zuurstof verbruikt, terwijl uit een zuurstofarm gasmengsel 

 de normale vorm veel meer zuurstof in een bepaalden tijd kan halen, 

 dan het dier zonder werkzame haemoglobine. Slechts normale vormen 

 kunnen ten slotte de laatste hoeveelheid zuurstof uit zulk een 

 mengsel halen. 



Onafhankelijk van ons (vóór ons, maar de publicaties van 1916 en 

 1919 waren ons onbekend) kwam langs een anderen weg Krogh met 

 zijne leerlinge J. Leitch tot soortgelijke resultaten. Bij hoogere zuur- 

 stofspanning beschikken de invertebraten niet over de middelen om 

 de zuurstof uit de haemoglobine los te maken. Deze kan slechts bij 

 lagere zuurstofspanning hare zuurstof aan de weefsels afgeven. De 

 spanning bij welke dit in voldoende mate gebeurt is al weer bij alle 

 dieren naar gelang van het milieu anders: P/anorbis 7,4 m m. Og, CM- 

 ronomiis 8,17 m.m., terwijl dit cijfer bedraagt voor zuivere zoog- 

 dier haemoglobine 8 m.m., voor rnenschenbloed bij 38° 27 m.m. (echter bij 

 15° : 0,67 m.m.). Bij den kabeljauw 18 m.m. bij 15° (haast evenveel 

 als de mensch bij 38° !) enz. Bij vertebraten bestaan er dus bijzondere 

 hulpmiddelen om bij hoogere zuurstofspanning de Og uit de haemo- 

 globine te drijven. Deze moeten bijzonder werkzaam zijn bij koud- 



1) Begin van de reductie bij IVo O3 = 7,7 m.m. Phmorbis\)\] 7,2^/q = ± 50 mm. 



