CXX-XVI 



WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam, Zaterdag 80 April 1921, des avonds te half acht in de 

 kleine Collegekamer van het Laboratorium voor Gezondheidsleer 

 der Gemeentelijke Universiteit. 



Aanwezig van het Bestuur de Heeren: Sluiter (Voorzitter), van 

 Bemmelen, Loman, van Kampen en Bierens de Haan (Secretaris). 

 Verder de leden: Mej. van Benthem Jutting, Bolsius, ten Broeke, 

 Mej. Bruyn, Druyvesteyn, Heimans, van 't Hoff, Hoeker, van der 

 Horst, Mej. de Lint, Mej. Lobry de Bruyn, Mej. Losecaat Vermeer, 

 de Meyere, Peeters, Mej. Popta, Komijn, v. d. Sleen, Swellen- 

 GREBEL, en Mej. VorstmxVn. 



Afwezig met kennisgeving: de Heeren de Beaufort en Redeke. 



De voorzitter opent de vergadering, en geeft het woord aan den 

 Heer C. J. van der Horst, die spreekt over H et hert van Curagao. 

 De Heer R. Muskus, eigenaar van de plantage ,,Knip" op Curacao, 

 zond mij voor eenigen tijd een volledig skelet en een huid van het 

 hert, dat op Curacao voorkomt, terwijl hij mij reeds vroeger, tijdens 

 mijn verblijf aldaar, een gewei gaf. Dit hert blijkt te zijn Odocoileus 

 margaritae, door Osgood van liet meer oostelijk gelegen eiland Mar- 

 garita beschreven. Het wijkt van O. gymnotis van Venezuela af door 

 zijn geringere grootte, door de sterk gewelfden schedel en vooral door 

 een hoogen kam tusschen de frontalia. 



De eenige mededeeling over dit hert van Curacao vinden we in de 

 „Beschrijving van het eiland Curacao" van G. J. Simons (Oosterwolde 

 1868), waar hij in zijn overzicht der Fauna zegt: „Cervus capreolus. 

 Binaar, de reebok, is inheemsch." Deze mededeeling acht De Lange 

 in de Encyclopaedie van Ned. West-Indië onwaarschijnlijk, gezien de 

 zeer slechte levensvoorwaarden voor dezen graseter van middelmatige 

 grootte op dit droge eiland. 



In vroeger jaren over het geheele eiland verspreid, komt het hert 

 tegenwoordig nog slechts voor in het westen op den Christoffelberg 

 en in het oosten op de plantage Fuik. Het totale aantal exemplaren 

 wordt op ongeveer driehonderd geschat. 



Daarna is het woord aan den Heer G. Romijn, die de tweede 

 uitgave van de Fauna van Duitschland, door P. Brohmer 

 vertoont. 



Deze is in veel opzichten verbeterd. Zoo zijn de Myriapoden geheel 



