CLIX 



akrotrooch, groen pigment voor en achter den prototrooch, rood rondom 

 den mond, en een groote klomp dooiercellen in de subumbrella. 



Het eerst volgende stadium was een metatrochophora, welke nog 

 geen paradodiën oezat en waarvan het achtrrste deel rugwaarts was 

 gekromd door den sterkeren groei van de ventrale zijde, zooals 

 Kleinenberg voor deze larven beschreven heeft. Kenmerkend voor de 

 metatrochophora's en nectochaeta's is de sterke dorsale woekering 

 van de umbrella, waardoor deze geheel over de eerstvolgende segt 

 menten heenhangt. Alle larven zijn verder te herkennen aan hun 

 grasgroene kleur. Op dit stadium in het midden van den akrotrooch 

 ventraal een bosje veel langere ciliën. Vooral op de bovenlip van den 

 mond groen pigment in een aantal korrelige vlekjes. Als de parapodiën 

 zich gaan ontwikkelen, treden spoedig de dorsale cirren als dikke, 

 bladvormige aanhangsels naar voren. Ze zijn te herkennen aan hun 

 straligen bouw, door groote kliercellen veroorzaakt. De cirren der 

 voorste segmenten groeien spoedig tot tentakelvormige organen uit, 

 en ook 4 koptentakels ontwikkelen zich. 2 anaalcirren gelijken veel 

 op de dorsale cirren der parapodiën. Zoo wordt het nectochaeta-stadium 

 bereikt, dat ook nog pelpgisch voorkomt. 



Deze larve wordt vaak aangezien voor die van Nereis fiicata. Door 

 vergelijking van de publicatie over de ontwikkeling van Nereis van 

 Salensky (Arch. de Biologie, 1882, p. 561 e.v.) kwam ik tot de over- 

 tuiging, dat deze larve geen Nereïde kan zijn. 



Litteratuur: 



Kleinenberg, N., 1886. Zeitschr. f Wiss. Zool., Bd. U. 

 Claparède, E. en Mecznikow, E., 1869. Zeitschr. f. Wiss. Zool., 



Bd. 19, fig. 2, A— D. 

 Horst, R., 1881. Tijdschr. Dierk. Ver. Deel V, PI. II, fig II. 

 BergstrÖm, e., 1914. Zur Systematik der Polychaetusfamilie der 



Phyllodociden. Zoologiska Bidrag fran Upsala. Bd. 3. 



Volgens de nieuw-ingevoerde determinatie van Bergström kon ik 

 deze larven brengen tot het genus Phyllodoce 



Nu komen volgens Schmarda (Neue wirbellose Thiere, I, II, 1861), 

 slechts 2 Phyllodociden aan de kusten van den Atlantischen Oceaan 

 met 4 oogen voor, nl. Eteone tetropJithalma en Phyllodoce 'pimctata. 



Het is dus waarschijnlijk, dat we hier met de larve der laatste 

 soort te doen hebben. 



7. Phyllodocidae. 



Enkele Phyllodociden-\3.rven bezaten maar 2 bruine oogen. Eén 

 metatrochophora met de door Agassiz beschreven larve van Phyl- 

 lodociden ; 



8. een tweede nectochaeta met de door Leschke afgebeelde Eteojte 

 pusilla; 



9. de derde was zeer duidelijk een nectochaeta van Etdalia viridis. 

 De laatste werd te Scheveningen gevonden, de beide eerste in den 

 Helder. 



1) Deze larve bezit nl. de Tentakelcirrenformule van : 



