CLXV 



De jongere exemplaren hiervan leven in strandschelpjes van uiteen- 

 loopenden vorm (Territella brevialis, Natica fulminea, Nassa miga, 

 Terehra senegalensis, Aporrhais pes pelecani, Dorsanunt polita.) 

 Deze zijn afkomstig van ,,Cap blanco" en de groote ,,Baie du Lévrier", 

 die hierbij aansluit, dus nergens van dieper dan 20 M. Enkelen ex. 

 werden ook op de kust van Senegal verzameld. Eenige van deze jonge 

 vormen nu vertoonen een opgroeisel van br3^ozoën, n.1. Membranipoy^a 

 species i). Bij beschouwing van de volwassen paguriden , eveneens 

 afkomstig van Cap Blanco en Senegal, blijkt deze kolonie zoo te zijn 

 toegenomen, dat een zware, regelmatige knol is ontstaan, waarin de 

 vorm van de schelp niet langer herkenbaar is. Een groot aantal lagen 

 zijn over elkaar gegroeid, in één geval 56', en vormen een bijna homo- 

 gene massa, met uitzondering van een Balanus^ die echter in meer- 

 dere gevallen ook geheel overwoekerd is. Slechts in een geval is de 

 woonschelp van een volwassen Peiroclnrus nog bijna naakt (wellicht 

 eerst kort vóór de vangst betrokken). De ronde knollen hebben verre 

 de overhand. Van een vangstation zijn de ronde knollen secundair 

 overwoekerd door andere epoeken. Distomus en verschillenden hy- 

 droiden en balaniden. Blijkbaar zijn hier de bryozoën gestorven; 

 waarschijnlijk is de paguride bij het ouder Moorden naar een terrein 

 getrokken, ongunstig voor de Memhro;nipora . Secundair zijn ook de 

 holten met Lithodomus. Van echte symbiose of mutualisme. s. str. 

 is hier geen sprake, voorzoover we hieronder verstaan het wetmatig 

 op elkaar ingesteld zijn der beide organismen. Vooreerst omdat de 

 Petrochirus ook zonder het bryozoön voorkomt: afgezien van de jonge 

 ex. vinden we in de collectie specimina met de spons Siiherites do- 

 muncula, alsmede met de coelenteraat Corticifera lutea. Komt echter 

 het bryozoön ook zonder Petrochinis voor? Het uitgebreide materiaal 

 der expeditie levert hiervoor geen enkele aanwijzing. Van de hydroi- 

 den, koralen, enz. zijn de bryozoën onderzocht door Kirkpatrick. 

 De hewuste Memhi^anipora is hierbij echter niet aangetroffen. Evenmin 

 was zij op de levend-gevangen mollusken te vinden. Intusschen is het 

 materiaal door een leek verzameld. Voorts deelt Prof. Galvet (Cler- 

 mont) mede, dat z. i. de associaties tusschen paguriden en bryozoën 

 absoluut accidenteel zijn. ,,De Membranipora zoekt eenvoudig een glad 

 substraat, al of niet door een paguride bewoond. Deze laatste trekt 

 geen enkel voordeel van het bryozoön, dat op zijn beurt geen behoefte 

 heeft aan de verversching der omgeving, veroorzaakt door de bewe- 

 gingen van den paguride, die bij deze kustdieren evengoed door den 

 golfslag bezorgd wordt (?). Associaties tusschen bryozoën en heremiet- 

 kreeften komen overigens wel meer voor, mits de schelp glad zij van 

 oppervlak". Deze -voorstelling is echter al te eenvoudig. Niet van be- 

 lang ontbloot is het feit, dat Chevreux en Bouvier onder het rijke 

 materiaal der ,,Melita" 17 species paguriden aantroften en in hun zeer 

 gedetailleerde beschrijving (Mem. Soc. Zool. de France, vol. V, 1892) 

 slechts bij Petr. grmiulimamis vermelden: ,, coquille recouverte de 

 bryozoaires". — Deze waarneming wordt door het overige materiaal 

 van Vermeulen ondersteund. 



Is er qualitatief genomen hier dus feitelijk niets bijzonders te ver- 



1) Prof. Galvet determineerde deze soort als 3Iemhranipora tehv.elch/t d'Orb. Een 

 nader onderzoek aan het Britsch Museum heeft echter geleerd, dat we hier naar alle 

 waarschijnlijkheid met een n'mme soort te maken hebben. 



