CLXXVII 



derde en vierde orde. Deze nieuwe septen zijn aanvankelijk verbon- 

 den met de septen der tweede orde, maar wannneer ze langer worden, 

 bereiken ze ten slotte de columella; dan zijn ze geheel los van de 

 septen der tweede orde. 



Opvallend is, dat de symmetrie in elke kamer althans schijnbaar 

 weer hersteld wordt. De septen van de tweede en derde orden 

 komen symmetrisch tegenover elkaar te liggen; het septum van de 

 vierde orde wordt het vlak van symmetrie. 



De verdere vorming van septen heeft telkens weer op dezelfde 

 wijze plaats. Weer worden twee septen tegelijk gevormd, welke aan- 

 vankelijk verbonden zijn met septen van lagere orde. Deze nieuwe 

 septen ontstaan altijd aan de binnenzijde van de twee symmetrisch 

 gelegen septen, dat is dus aan de zijde, die naar het vlak van sym- 

 metrie is toegekeerd. De nieuwe septen zijn nooit verbonden met het 

 septum, dat het symmetrievlak vormt. 



Deze regel geldt voor alle geslachten van de familie der Eupsam- 

 midae, behalve voor StephanopliyWa en Leptopsammia. Bij Stepha- 

 nophyllia ontbreken de symmetrie vlakken, behalve de eerst gevormde, 

 dat zijn dus de septen van de vierde orde. Bij Lepiopsammia heeft de 

 vorming der septen plaats overeenkomstig de wet van von Koch. 



Hierna krijgt de Heer G. Romijn het woord over zijn vondsten in 

 het brakke water in de provincie Noord-Holland. Bij het doen der 

 hydrobiologische analyses, waarbij het gewenscht is al het verzamelde 

 materiaal te determineeren, ondervindt hij nog groote moeielijkheden. 

 Voor de fauna heeft hij wat de Polychaeten betreft vooral de hulp 

 van Dr. R. Horst genoten en op diens aansporing gaat hij er toe 

 over nu reeds eenige , vondsten te vermelden. 



De monsters zijn vooral afkomstig uit het zijkanaal F van het 

 Noordzeekanaal bij Halfweg I, uit het Noord-Hollandsch kanaal bij 

 Schoorldam II, uit de groote Sloot bij Schagerbrug III en ook uit het 

 Ringkanaal om den Hugowaard bij Oude Viedorp IV. Op de laatste 

 plaats kon hij alleen oevermateriaal onderzoeken. Hij merkt allereerst 

 op, dat verschillende dieren op al deze plaatsen werden aangetroffen, 

 dat dus de verspreiding der brakwater- vormen hem voorloopig veel 

 gelijkmatiger voorkomt dan die der zoetwater-organismen. 



De Polychaeten zijn alle door Horst gedetermineerd. 



Gevonden werd als nieuw voor de fauna HaplohrancJiKs aestiiarinus 

 Bourne (Quarterl. Journ. Mier. Sc, vol. 23, New Ser. 1883, p. 168), 

 die tot nog toe alleen van Engeland uit het slik der riviermondingen 

 bekend was. Zij werd gevonden op I, II en III. Het zijn primitieve 

 Sabelliden tot de Amphicorinen behoorende. Zij hebben een krans van 

 10 niet vertakte kieuwen, 5 aan iedere zijde. 



Slechts de beide dorsale branchiae worden door het groene bloed 

 doorstroomd. Dit was aan de in levenden staat waargenomen dieren 

 prachtig te zien. De soort komt in vrij veel exemplaren voor. 



Op dezelfde plaatsen trof spr. echter de Alkmaria Rotiüjni Horst 

 in zeer groot aantal. Dit blijkt een der veelvuldigste zoo niet de voor- 

 naamste slikvorm uit het normale brakke water te zijn. 



Ook deze soort werd gedurende geruimen tijd levend waargenomen, 

 zoodat spr. nu eenige nadere mededeelingen kan doen. 



De dieren zijn veel langer dan drie mm., trekken zich echter bij de 

 fixatie sterk samen. Bij het leven is de kleur geel, alleen de door 



