CLXXXVII 



Tot nog toe werd Dyplopmlü conicum alleen in ons gebied uit 

 de Zuiderzee beschreven, waarin deze soort voornamelijk in het Noor- 

 delijk gedeelte in de monsters zeldzaam voorkomt. In Juli 1921 in 

 Den Helder echter was deze vorm in de gecentrifugeerde monsters 

 een der meest gewone Dinoflagellaten (op 10 cM-^ zeewater 54 stuks). 



Peridinhim depresstirn in het najaar en P. oceanicum in den zomer 

 behooren, in tegenstelling met hetgeen v. Breemen hierover mede- 

 deelt, tot de allergewoonste soorten. In het voorjaar kwam een Peri- 

 rlmmm-soort, die ik nog het beste met P. ovahai) var. nnnor Cleve 

 kon vereenzelvigen, in reusachtige hoeveelheden in het plankton bij 

 Scheveningen voor. 



Pyrophaciis horologicum is in de maanden Juni en Juli de meest 

 algemeene peridinee aan onze kust, evenals Ceratmm fiisus. Ceratium 

 furca kwam bij Scheveningen in de maanden September, October en 

 November 1921 in vaak groote hoeveelheden voor; reeds in Juli vond 

 ik in den Helder enkele exemplaren. Volgens v. Breemen zouden ze 

 juist in het kustgebied zeer zelden voorkomen. Ook PyrocyAti^ be- 

 hoort in den zomer tot onze allergewoonste planktonten. Het groote 

 aantal voor de fauna nieuwe, ongepantserde soorten moet aan de betere 

 onderzoekingsmethode worden toegeschreven. 



Ten slotte vraagt de Heer van der Sleen om materiaal voor een 

 onderzoek naar de variatie van de radula bij Mollusken. Bij Bucchiurn 

 uit de Noordzee vond spreker groote verschillen in het aantal tandjes 

 der radula, terwijl dit aantal bij een Murex uit de Middellandsche Zee 

 constant is. Spreker zou voor het onderzoek gaarne alcohol- of formol- 

 materiaal willen hebben van Fusidae en Muricidae. 



