14 



m m m 



expofuifTet. At funt non nulh\ qui locis 

 explicatione indigentibus addiderunt re- 

 centiorum fententias. At quorumnam 

 quaefo ? Alberti Magni, Aidrouandi , vi- 

 rorum fcilicet T qui ipfi ex Ariftotele, e 

 Plinio hauferunt , haufta vero faepiflime 

 turbarunt (4 ) Tpfe ille do&iflimus Pli- 

 nii commentator Harduinus \ quibusnam 

 aliis, nifi his vfus eft doftbribus ? Confu- 

 luit, quando licebat anatomicos Parifien- 

 fes v qui tunc temporis bono ftudio anima- 

 lia nonnulla diffecabant & defcribebant» 

 fed faepe numero quae monuerunt, iine 

 ratione abiecit (5*) Hodie vero cum fe- 

 liciflima & accuratiffima recentiorum di- 

 ligentia iltorum, Albertum Magnum di- 

 i mq msi ; ■ ' ~ : 2 t>loi r irfq . ; co 



(4.) Non efl: tanti enarrare quoties Albertus Ma- 

 gnus veteres male intellexerit. Ridicule faepe er- 

 rauit , cuius rei vnum modo exemplum addam, 

 Plin. L. 8. ita : Pompeii M. ludi primum oflende- 

 runt Cbama — , * Albertus JVL vero ita: beflia 

 ludis apta, eo quod difciplinae multum efi perce- 

 ptibilis. — Lib. 22. de anim. traft 2. c. t • Nihilo 

 minus Harduinus hunc locum laudaturus, ad~ 

 iuvat 9 inquidj Albertus M. ad inteUigendum PIi~ 

 mi locum. 



(J) Memoir&s pour fe£*ir a Phiftoife naturelle 

 des animaux & des PJantes. Par MelT de- 1' Aea? 

 deo*. des fcieifc k Paris* i h Haye 1731» 



