$G CAP*L DE ORTV ET fROGRESSV 



iam Plinius periculum fecit. Aquatilium vult 

 cfle centum feptuaginta quatuor, (i.) nempe 

 piicium CXLIV. praeter jfruftis inteda, quae 

 funt triginta. (2.) At verum vt fatear, le£Ho 

 varia eft, etfi ea qua vfi fumus Harduini, fine 

 dubio probabilis eft. Incrementi vero exem- 

 plum praebet liotanica. Plantas quingentas no- 

 vit Theophraftus, mille vero Plinius. < Quibus 

 in linguis plura funt rerum naturalium nomina, 

 eae gentes vel maiori ftudio hiftoriam natura- 

 lem colucrunt, vel per longius tempus. Grae» 

 cis haud dubie plura funt , quam Latinis , etfi 

 hi complura ex iftorum lingua in fuam traostu- 

 lerint. Saepe etiam nomina ipfa diligentiam 

 declarant , qua veteres res ipfas confiderave- 

 rint. (f ) Du&a enim funt quaedam vel ab 

 aftionibus, vel membris, vel re alia, quae nulli, 

 nifi diligenti arfmodum obfervatori & indagato- 

 ri, itinotefcere queunt. Eodem fere modo 

 hieroglyphica Aegyptlorum probant optim? 

 eorum in obfervandis animalibus diligentiam. 

 Et verum fi eft, quod veteres paflim tradide- 

 runt, multas artes homines ab animantibus di- 

 dicifle ; necefle eft omnino , vetuftiflimo tem- 

 pore homines maximo ftudio animum ad ani- 

 mantium vitae rationem applicaverint. Hip- 

 popotamus repertor detrahendi fanguinis ap- 



pel* 



(i.) Plin. L. 32. Seft. 63. 

 6-) L/9. Sefo 16. 



(t) Multus hoc in argumento eft Buffon u $£(7. 



