92 CAPillt §. I. DE RATIONE, QVA VETEHES 



teres iam permagnum fyftetnatis vfum atque ne- 

 cefficatem probe viderunt ^ & quis demum eft, 

 quin Ariftotelem fummum methodi artificem 

 hoc inteliexifle fibi perfuadeat*? Declarant li- 

 bri , eos de fyftemate non cogitafle modo, fed 

 etiam id inchoafle; quin etiam complures va- 

 riasve difpofitiones obtulerunt pofteritati, at- 

 que adeo primas lineas & Kleinianae & Linnea- 

 nae quoque quodammodo duxerunt. Nulla 

 vero ex omnibus difpofitionibus in hiftoria ipfa 

 vfi funt, neque ideo earum mentionem iniece- 

 runt, quod non cogitant^ e. c. Ariftotelem re- 

 prehendentes , qui cum annotaverit, alia efle 

 quaurupedia vngulata , alia digitata , tamen 

 h «nc divifionem in opere ipfo non fit omnino 

 & diligenter fecutus} ( 3.) non magis quam 

 Plinius , qui volucrum primam diftin&ionem 

 pedibus maxime conftare docens , cum auc 

 aduncos vngues habeant, aut digitos, aut pal- 

 mipedum in genere fint,* tamen in hiftoria ipfa 

 hac via aberravit. (4.) Mirum profedo, fi vel 

 aliquo modo iftas divifiones fequuti videantur, 



cum 



(j.) Ariftot. hlft. an. L. 2. Cl. Reyger in praefatio- 

 jie ad Kleinii quadrup. difpofit: SlrtflotefC* fyat 



ftd) abex in btn ^ejfc^retbimgen &er Sftfere ntdf)t 

 ttac^ fciefer ©nt&cihwq qmfyttt, mett man bamaU 

 ttotf) an feine folc&e OrDnung <jett>$()nt mat/ mib 

 btn 9?u£en fcerfelben no$ nid)t etnfaf). Atque in 



praefatione hiftor. avium afperioribus verbis Pli» 

 nii volucrum hiftoriara perftringit. 

 (4.) Plin, L. 19. c* ir. 



