104 CAP.II. §. Ii DEltATIONE, QVA VETERES 



cum Plinius multa aquatilia ad pifces retulerit, 

 quae Linnaeo pifces non funt. Veteres ea fere 

 tantum animalia noicebant vel in hiftoriam re- 

 ferebant, quae vel forma vel magnitudine, vei 

 vitae ratione vel vfu vel re alia notabili prae- 

 ftabant aliis & lpecies modo, quae facile di- 

 ftingui poterant j atque his magna ex parte et- 

 iam in hodiernis linguis nomina conftant; tam 

 multa autem animalia, quam hodie in Zoologia 

 recenfcntur , quaeque faepiflime vel in levi & 

 vix nocabili re differunt , nulla eft lingua , nec 

 Arabica> credo, cuius admirabilem copiam funt 

 qui vehementer iaftant, in qua na£)ta func no- 

 mina propria. Ergo pauca novere animalia 

 veteres, atque eorum non omniurn , fed prae- 

 cipuorum modo dederunt hiftoriam. Neque 

 tunc ternporis nomina erant non firmiora apud 

 Latinos , quam nunc funt animalium apud nos, 

 cum alii alia imponant animantibus. Aenea de- 

 mum aetas immutavit rerum nomina reddidit- 

 que dubia. (21.) Graecae vero linguae ea 

 fuit felicitas , vt conftantiffime fervatae fint vo- 

 . a \ > ' ) . ■ t znwkh] oce^i 



certo calculo intellexi y vtpote qui vix 10000 at- 

 tingat. At Adenfon Famiiles des plantes, a Pa- 

 ris 176$, numerum plantarum, quae notae funt, 

 elTe i8ooo f contendit , earum vero (juae ignotae 

 adhuc 25000. 



(11.) Un, philof boUn v p. 550, V$> idem in plan- 

 tis evenifTe notat : Commentatores oh defeaum 

 defcriptionurn $J fgurarum in patrum firiptis , 

 Vtirie eorum nomina plantis adplicabanu 



