IN CONSGRIBENDA HXSTOR. NAT. &C> 107 



Verum tamen cum veteres ordine aliquo, 

 quicunque dernum fuerit & quantumvis a re~ 

 cenciorum fyftemate abhorruerit , Zoologian 

 traftaverint necelie eft, eum, qui non Plinii aut 

 Ariftotelis tantum libros^ fed cornplurium ver 

 terjjm, quos propter -xroncinnicatem ftnteiuia- 

 rum ac verborum acutiffirni viri admirantur, 

 diligenter le&itavitj non difficulter animadver- 

 tet. Nimirum pulcrum iudicabant more fae- 

 culi, quaecunque fcribebant vno fere tenore & 

 continuatione contexere, ita vt ea etiam quae 

 diverfitatem aliquam habent, arte quadam intet 

 fe devincirent, lacenribus , vt in Corinthia cd* 

 lumnrmembris- in ftatuarii opere commifTurris 

 & iubtiiiter permiftis j velut in pichira excre« 

 mis partis cuiusque lineis. Cuius rei clarius & 

 mirabilius exemplum non efle Ovidiano Meta- 

 'morphofeon opere, conftat, quod qui vno qua- 

 fi fpiritu legere volet , ille demum poetae in- 

 genium mirabitur , qui mille partes diffimilli- 

 tff^s m inter fe coJgmentaveric, vt vno folido 

 fa&tfm - nwmore totum illud templum videa* 

 tur/ Acqiie Iiftis ifta merito - etiam in Plinii 

 convenit hiftoriam naturalem, quam etiam GeA 

 «erus, quo neque quisquara noverit veterum 

 « i ■ • < - 1 ' [\ ' ' ' ' 



haec frdldiffma yful parte f vt filurzmarum re.ru.Mf 

 aut rufticis vocabulis aut txternis , itnmo barbaris\ 

 itiam cum honoris praefatione ponendis, Verurn 

 tunc temporis res, quibus nomina barbara indu. 

 ta erant , ea retinebant, cum hodie vnaqiiaecjue 

 lingua ea mutet novaque fubfticutf, 



