1 Og CAP. II. §* 3. DE R ATIONE, QVA VETERE15 



ingenium melius, eodem nominq laudavit; 

 quam apte^ aiens , Plinius ille naturae hifto- 

 ricus tranfitione faepe dlverfi/fimas res con* 

 nectit? vt vnum voluijfe tllum librum vno 

 quafi protelo percurrere appareat. (25 .) H*c 

 eft vnus ac verus ordo, quem fequi voluit 

 Plinius, ne quis igitur quaerac fyftema eius. 



§. %. 



De ipfis vero animalium defcriptionibus 

 pauca habeo dicere, Plinius do&urus fepara- 

 tim differentias , quae inter corporum partes 

 omnium animalium interfunt, ad ipiam horum 

 defcriptionem ea tanturh retulit, quae potifti- 

 jna animali cuique erant propria & in primis, 

 quae de vitae ratione notatu digna cenfuit* 

 quam ob rem hiftoriae non pofiunc ie&ori pa- 

 rum intento breviores non videri, Hodie 

 omnibus numens abfoluta ea exiftimatur hifto- 

 ria , in qua indicantur diligenter genus & fpe- 

 cies, quo referendum animal, de quo fermoj 

 eiusque patria, cibus & potus, motus, quies, 

 fomnus, propagatio, fonus, quem edit, aetas, 

 quam plerumque attingit, mores, fenfus, mor- 

 bi eorumque remedia , vfus modusque tandem 

 animal venandi, qua ratione omnium fine con. 

 troverfia vtiliilima, etfi veteres non vfi funr, 

 tamen compertum habeo > cum pericuium fe- 

 ' . , ce- 



(15.) Gefnerus in praefat, ad/au£tore$ m ruftkae* 

 pag. XXIV, 



