116 CAP.IL§.2.DE RATlONE^QVA VETERES 



Biofcoridi, nonTheophrafto philofophiam Bo- 

 tamcam, fed licuit Linnaeo v licuit Artedo v cum 

 non Vernacula* fed peregrina; non viva, fed 

 Hiortua vterentur lingua. Poterant iis rebus, 

 quae a Latinis nominatae non erant, imponere 

 nomina; poterant iis nomina firmare, quibus 

 non fatis <:onftai»ant ^ atque hac ratione fibi ipfi 

 parare, quae ad accuratam refum naturaliuni 

 defcriptionem funt neceflaria, nec a veterum 

 fibi diligentia fiiggefta. Quapropter etiam 

 uunc defcripturi plantas novas vel animaiia, lin- 

 gua Latina vtuntur , etiam in libris fermone 

 patrio fcriptis, cuius rei exempla vbique e. c* 

 in itinerariis Linnaei, HafTelquiftii , Osbekii 

 caec. occurrunt. Paulatim vero nova illa ver- 

 ba Latinae illata redundant quoque in Jinguas 

 hodiernas , fed eiusmodi acceffiones non cito 

 fubitdque fed fenfim pedetentimque fiunt* 

 Temere igitur inopialinguae» tanquam teiftnio- 

 nio defidae rerum naturalium, vtuntur nonnuk 

 li contra veteres. Verum quidem eft, fi muU 

 ti olim confluxiflent ad Hiftoriae naturalis ftu«^ 

 dium, non magis egeret ea nominibus necefla- 

 riis^ quam apud nos res ntfutica, vel metallica; 

 fed pro tempore, quo Graeci, quo Romani lit* 

 teras coluerunt , nomintf m nummerus fatis rfti* 

 hi magnus videtur ; illi per plura faeoila litte- 

 ris operam dederunt, hi per pauciora* quapro* 

 pter his pauciora, illis plura fiiere vocabula. 

 Immo compluribus rebus^ quibus iam nomiria 



