118 CAP.ltl. §♦ I. UE FABVLIS, ^VAE IN 



CAP. III. 



DE FABVLIS, QVAE IN HI- 

 STOKIA NATVRALI VE- 

 TERVM OCCVR- 

 RVNT. 



Quidnam efle cauflae putemus, cur f cum 

 nulta dodrina fine erroribus & fabulis 

 aduleverit, recentiores nihilo minus, quae a 

 veteribus de rebus naturahbus falfo & fabulofe 

 enarrata funt, tam acerbis perftringant verbis? 

 Ah quod maior eft culpa errantis rerum natu- 

 ralium indagatoris, quippe qui res illas oculis 

 cernere & perfpicere queat ? At hoc nec licuic 

 veteribus phyficis, nec licet hodieftiis* Quis 

 eft enim naturae hiftoricus, qui , quae deicrt- 

 bit, omnia fefe vidifle & expertum efie poflit 

 vere aflerere * cum hodie omnia poffint faci- 

 lius conquiri, accuratius perfpici t atque deli- 

 neari ? Quamobrem etiam veteres multa ex au- 

 ditu referebant, quae partim fatfa fuerint ne- 

 cefle eft. Noftra aetate poftquam tot iam viri 

 fumma diligentia & ingenio acutiflimo naturam 

 rimati fuht, magis iam iftius ratio innotuit, ita 

 Vt facilius & redius de rebus relatis & nondum 

 vifis iudicium ferre & quae vera funt inde eti- 

 gere, quae falfa reiicere poflimus* Veteres 



igitur, 



