140 CAP.IIL §♦ I. DE FABVUS, qVABl» 



oculi in pe<3ore , (3.) dephoenice, de volu- 

 cre pegafo equino capite, de gryphibus, de 

 ave cornibus hircinis , quae tragopan vocaba- 

 tur f de Sirenibus (4,) & quae lunt plura eius- 



modi^ 



(3.) Herodot. Melpom. p. 31?. HgjoiKVVOKBOa* 

 Aoi ng4 iv roitrt ?q&e<ri roifc oQQaXfrovq 

 *X 0VT6 S W Asyercu ye vtfo a*0oa)v.) 

 Et Cynocephali $J qui in peBoribus ocutos habent 

 (jquemadmodum Libyes fcilicet memorant.) 



Neque de iftis monftris enarratio Plinio poteft 

 iure exprobrari , qui, quod paflim confitetur, ex 

 Herodoto iftam haufit. 



(4.) Plin. L. io # c. 49. Pegafos equino capite vo~ 

 lucres & gryphas aurita adimcitate roftri fabulo- 

 Jos reor. — Bquidem Tragopona , de qua 

 ptures affirmant , maiorem aquila, cornua in tem- 

 foribus curvata habentem, ferruginei coloris, tan- 

 tum capite pboeniceo. Neque Sirenes impetrave* 

 rint ftdem : licet ajftrmet Dino, — in tndia ejfe 2 

 Mulcerique earum cantu , quos gravatos fomno la- 

 cerent. Qui tredit ifta £f Melampoti profeclo 

 aurem lambendo , dedtjfe intelleclum avium fermo- 

 un draconis non abnuet, vel quae Democritus tra* 

 dit. — quaeqm de vna ave galerita privatim 

 tommemorat , etiam ftne his itnmeufa vitae amba- 

 ge circa auguria. Nominantur qb Homero fco- 

 pes , avium genus : nequeharum fatyricos motus t 

 cum mftdentur, plerisque memoratos, facile conce- 

 pevim mente : neque ipfae iam aves nofcunpur* 

 Quamobrem de confejfts dijferuijfe praeftiterit. 



De phoenice Herod. Euterpe L. a. pag. i}r. 

 Isft c| h$ afo.o$ opvtg Ipog , roS ovoua @oH- 

 lij&i iyci (ih (iiii ovk (Hbov ) « ftq o<rov y.pa* 



.1 



