I&2 CAP. III. §• I. m FABVLIS* $VAE I^T 



fciat, Graecos famiftari fuo alticifmo Qctcr), 

 Latinos phrafi illa : tradunt, referunt^ dkufit^ 

 vo/unt, caet. negare, fe eius rei, quam narrant 

 velle fponfores fieri? Quin etiam faepe nume- 

 ro , quae ipfi falfiflima efle crediderunt , eam 

 ob cauflam addiderunt , quod nihil, quod no- 

 verinteade re f de qua agunt, voluerunt prae- 

 terire; (6.) faepius etiam vt rifu ifta porue- 



rint 



virum non credam.) Ita vero ille : Quod tnuka 

 .. Plinium attultjfe in medium criminantur aliqui , 

 quae falfa fint-, quae commenta fapiant, magorum- 

 que vanitates , nibil id vtique hahet iuftae repre* 

 henfionis. Nam quo eum argumento arguas men* 

 daciiy qui nihil comminifcatur, nihil ajferat, qttod 

 baberi pro certo ac confeffo velit, quin fit iUud 

 idem ab aliis fcriptoribus , extra omnem mendactt 

 fufpicionem pofitis, — proditum fimiliter? qui 

 dubiis fe fuis reddere profiteatur au&oribus , quo- 

 rum ad fidem provocat , ac legentes ablegat * qui 

 denique magorum commenta eo recitat , quod prae 

 Je fert ipfe haud obfcure pajfim, vt eorundem obi« 

 ter coarguat vanitatem: quae fub Nerone pririci* 

 pe, quod is hanc exercuerat artem, videri poterat 

 in ipfa vrbe auBoritatem accepijfe ? Ha&enus 

 Harduinus. Minor eft etiam Plinii culpa , fi in- 

 dex hi ; ftoriae praefixus ab ipfo cpntextus eft ; qui 

 quibiistiam in quoque libro vfus fit au&oribus 

 tum Romanis, tum externis diligenter indicat. 

 ! Plinii eum effe negat Harcluinus, (propterea quod 

 parum diligenter contextus videtur.) affirmat 

 Fabricius Bibl. Lat. i. p 401. £uiu$ equidem fen- 

 tentiae accedo. 

 (<J.) Plin. L. 1. c. 53. Hard. r. p. 101. Quamohrem 

 fint *J}a> vt rerum naturae libuit, atiis certa> aliis 



dubia 9 



