126 CAP. IIL§. Wi DE FABVLIS} QVAE 1N 



tione dele&arent. (io.) At quis tandem eft, 

 qui vei lulpicari queat, Ariftotelem philofo- 

 phum gravifijmum , Theophraftum eiusdem 

 difcipulum optimum , Plinium inter aequales 

 longe eruditiftimum, hos, inquam, viros, qui 

 & argumentis & irrifione fuperftitionem & quae 

 sd eam dirigunt/ fabulas aniles exftirpare ftu> 

 duerunt, hos, inquam, qui vtilitatem iuvandi 

 fe ipfi praetuliffe ptacendi gratiae palam confi. 

 tenturj (n.) qui ipfi viderejvoluerunt, quan- 

 u fit etiam in beftiolis ratio providentiae j qui 



Deum 



(10.) Bochartus Hierozoic. L. i. c. 12. T. 1. p. %6. 



iliam referens Hieronymi fabulam, eamque com- 

 mentitiam efle demonftrans non Hieronymum, 

 ftd laudatos naturae hiftoricos reprehendit, eos- 

 que infigni contumelia afficit. Piiviri 9 inquit 

 patres cogitans, qui cum illo (fc. Hieronymo) boc 

 commentum in litteras retulerunt, plus fidei quam 

 par fuit, to7c TSgaroAdyoig babuerunt, quibus 

 id propofitum fuit y vt populum detinerent per haec 

 portenta narrationum. Nam vt recJe Synefius in 

 Calvitii encomio : ro (?a$QV KatctyeXdvBTai 

 0 (InfAQc. yd$ Tegarelaii L e. quod facile 

 eft ridet plebs ; eget enim narratione prodigio- 

 Ja — * Refte quidem Synefius, at male Bochar- 

 tus eius au&oritate abutitur. 



(n,) Plinius in dedicatione : Equidem ita fentio f 

 peculiarem in ftudiis cauffam eorum effe , qui diffi» 

 cultatibus viclis, vtilitatem iuvandi> praetulerunt 

 gratiae placendi; idque iam & in [aliis operibm 



