1 2g CAF. l\h §< Z< m FABVLIS, (^VAE IN 



venerat ad hunc virum,, iatn eundo creverat 

 fabula. Nam in Andlucretio (14.) enarrat, 

 faepe hofce mures bella inter fe gerere pro- 

 pter p^bulum vel fpecum , atque captivis im- 

 poni a vi&oribus fafces herbae eosque ita # 

 cauda pro temone mordicus apprehenfa r de- 

 trahi a vi&oribus in fpecum. (15.) Jam quis 

 eft ita impudens , vt fabulam hanc Plinii dicat? 



§. 2. 



Sunt quaedam res relatae a veteribus, quas, 

 etfi verae fint , tamen recentiores falfas puta- 

 runt. Re&e quidem hi[de omnibus dubitarunt, 

 quae ipfi experti non erant. NuIIa enim alia 

 ratione poterat naturalis hiftoria fabulis, qui- 



bus 



(14.) Antiluc. L. 6. v, 18?. 



(15.) Noftra quidem aetate inter ojnnes conftat fal- 

 fam efle, de qua agimus, narrationem. Nam mu- 

 res ifti non magis , quam formicae pabula colli- 

 gunt in hiemem. Colligunt quidem foenum, 

 fed ideo, vt leftum fibi praeparent. Neque cau- 

 da pro temone vti poftunt , cum fit perbrevis. 

 Jaftant quidem defluvium pilorum in dorfb tan- 

 quam rei argumentum, fed vera eius ratio eft, in- 

 gens pinguedinis in dorfo copia. Hanc cauflam 

 elfe cenfet doftiflimus Klein in hift. nat # Marmo- 

 tae addita prodromo avium p. 230. itemque eius* 

 dem Quadrupedum difpofitioni in noftram lin- 

 guam translatae p. 13$. Atque pinguedinem rari- 

 tatis pilorum in animaiibus cauflam agnovitiam 

 Servius ad Virg. 3. Georg. v. 384. Omm, inquit, 

 fingue animd caret pilis, quod hirfutum efficit 

 nmcks. 



