|S5 CAP.I1L §. I0*DE FABVLIS, (JVAE IN 



notauri ( r*) & quae funt plura eiusmodi. Ve- 

 rum cum hoc argumentum potius ad mytholo- 

 giarn faciat explicandam, quam ad hiftoriam 

 naturalern, mifliim illud faciamus, Sufficit at~ 1 

 tigifle. 



§♦ 10* 



Largus etiam fabularum fons fuit fuper- 

 ftitio, ex quo, quae fluxerunt, eae omnes pro- 

 pter fan&am auSoritatem mentibus hominum 

 quam diutiflime inhaeferunt. Primum enim 

 quae beftiae , quae ftirpes religiofe colebantur, 

 eas attingere, violare» venari nefas erat; qua« 

 propter impune quivis de iftis poterat mentiri. 

 Hoc modo Arabes nequaquam animalia in ter- 

 ra fan&a, quam putant, renantur, (i*) Ita 

 quoque thufris arborem eiusque cultum puta- 

 vit Weflelingius ftudiofe celafte Arabes, cum 

 tanquam numini facram venerarentur, certis- 

 que tantum ac religiofis familiis incifionem cau* 

 dicis committentes , rie confpetfum quidem 

 eius profanis indulgerent. (2.) Qua fentcntia 

 ctfi iam probahiliorem tradidimus, (§ 6 3 8 ) ta- 

 men digna omnino eft , quae hic laudetur. 



Gran* 



(i.) Minotauri in nummis Neopolitanorum fymbo- 

 la mera funt roboris quo in eo tra&u rurHeani 

 pollent, & quo vtuntur in aranda cum bubus 

 tellure Harduinus ad Plin. I. p. 549 n. j. 



(i.) Illuftris Michaelis ad librum de facra poefi He- 

 braeorum p 549. 



(a) Joh. WefTelingius Opobals, Vindic. p. 23^ 



