CAP. IV. 



DE COLLECTIOMBVS RE- 

 RVM NATVRALIVM 

 APVD VETERES. 



$t I. 



Quidquid veteres in rerum natura magnum, 

 exlmium, praeftans , rarum, admirabile 

 offendebant, illud omne tanquam Seto\> aliquod 

 dicabant Diis fuis ; vti montes akiiiimos, filvas 

 denfiifiaias, arbores aliis magnicudine infigni 

 praeftantcs, ammalia infolita pulcerrimaque & 

 quae funt generis eitisdem. (f.) In his enifri 

 natura quid poflit efficere experta videbatur, 

 montem praeaitum Hebraei vocarunt montem 

 Dei. Cancros in mari nibro Neptuno facros 

 iam commemoravimus. Ramofa cervorum 

 corntla & dentes aprinos venatores ac ruftict 

 facrabant affigentes ea vel arbori, vel valvis aut 

 parietibus templorum, in primis Dianae; (£♦) 

 L 5 vnde 

 (i.) Res eft fatis nota, fufficit iam vnus <Je arbori- 

 bus Plinii locus L. 124 c. 2. Hard. 1. p. 65*4. Haec 

 fuere numinum templa % prifioque rittt fimplicia 

 rura itiam nunc Dea praeceUentzm arborcm di* 

 cant. 



(2.) Wachterus in Gloflario T. y, p. 582, Virg< Ec«* 

 log. 7. v. 29. 



Setofi caput boc apri tibi, Delia, paryus 

 Et ramofa Mycon vivacis cornua cervi< 



conC 



