AGNOSCENPI VETERVM AWMALIA, 18? 



fafta- eft* ea cantenti funt nomine^ quod in 

 Lexicis adlcriptum offendunt. Nulium eft 

 enim lexicon , nec quod vel maxirne elabora- 

 tum^ quod re&e reddidit piunmorum anima- 

 lium nornina. Saepe numero vni voci tria vel 

 quatuor adiun&a furit nomina Germanica, quo- 

 rum vtrumque aliud denotat animal faepe et;- 

 iam adfcriptum eft , quod prorfus non cunve- 

 nit , vel quod adeo ignotum atque inconftans 

 eft, vt ipfi le&ores nefciant, quodnam fit iliud* 

 quod cogitavit lexiqographus^ Neqqe ab re- 

 centioribus hiftoricis naturae aujulium petere 

 philologi queunt. Hos qui mult^ millia na- 

 runt animalia, quae veteribus prorfus incogmta 

 fuere, oportet» cuique eorum nomen dar^ 

 proprium; quamobrem e libris veterum corrat- 

 dentes vndique vocabula, ea quae iuveniunt, 

 diftrihuunt, vbi vero deficiunt , nova cudun^ 

 ipfi. Neque in iftis vocabulis , quibus vfi iam 

 funtveteres, hoc I)3ectent, vt cuique reddanf 

 nomen fuum, fed njro admodum fuum cuique 

 tribuiturj neglefta illa iuris naturalis lege, & 

 faepe, quae o!im fuerunt fynonyma, dantur 

 animantibus diverfis» Neq aliter hoc fieri pot-* 

 eft in immenfa animalium turba, quae in gene* 

 ra & fpecies redigi dehent. Atque hoc nom 

 folum vtile, fed neceflarium plane eft,vt ne* 

 fciam, quid fibi velit itt, B' Aubenton, qui ita 

 vehementer reprehendit Linnaeum, qui canem $ 

 felero, viverram, muftelaro, vrfumque/ww 



cJiXe* 



