188 CAP. V. §. I. DE RATIONE 



dixerit, qui rhinocerotem nd glires^ equum 

 ad belluas retulerit, qui leonem, tigrinr, par» 

 dum five pantheram lyncemque efle feles do» 

 cuerit» Quicunque fyftema contexit, debet 

 generi cuique , quod conftituit nomen indere 

 proprium. Vt vero quis offerat naturae hifto- 

 ricus philologo novum fyftema , quiseft, qui 

 poflit generibus novis hifce nomina dare Lati- 

 na , quae eriam ex mente Romanorum conve- 

 nire videntur? Quod cum non liceat, liceat 

 fane hiftoricis naturae nominibus abutt Latinis. 

 Minor eft enim iniuria in res dereli£ias quafi, 

 eoque confllio Latinam adhibuerunt linguam, 

 vt minus feriant ac oftendant aures. Quam~ 

 obrem qui vetit reprehendere , reprehendat 

 non vocabula, fed res, fed principium divu 

 dendi , chara&eres diftin&ivos , vti vocant. 

 Jam vero reda&is ab recentioribus ita in ordi- 

 nem animaiibus, videamus fi poffirnus agnofcere 

 animaKa, quibus Graeci Graeca illa, Roman* 

 Latina indiderunt nomina, & quo diffieiiius hoc 

 e(Te experiarnur, eo facilius veniam phyficis^ 

 qui tot & ita variis rebus diftenti, non omni- 

 bus optima quaeque iadiderant, impertiri de«* 

 bebimus. Equidem faic quasdam adikiam re- 

 gulas, quae mihi potiffimum ad cognitianem 

 aotmaliuoi vetsrum dirigere videntur. 



Suntviri do£ti, qui in nominibus expli- 

 &&dis operam perdiderunt , qaae anknaKum 



effe 



