AGNOSCENDI VETERVM ANIMALIA. 205 



tius veritati officiant vehementer. Nonne hoc 

 idem eft, ac fi quis velit Romani cuiusdam hi- 

 ftorifim contexere , cuius nomen femel tantum 

 pccuirit apud veteres atque eidem plura fuifle 

 nomina contendat, vt ex multorum virorum re- 

 bu? geftis illius poifit hiftoriam contexere ? Pcl- 

 loutier (15/) vbi videt non fufficere ad agno- 

 fcendum illud animal , quod Biion vocatur an- 

 tiquis , ea quae de eodem retulerunt veteres ; 

 non dubitat cum bovem cervi figura Caefaris, 

 tum Paeonium taurum Paufaniae idem dicere 

 animal , atque inde demonftrare efie Bifontem 

 alcem hodiernis, cum veteres ea enarrent de 

 Bifonte, quae nullo modo poflunt in alcem vel 

 taurum etiam illum Paufaniae convenire* Ne- 

 que probavit (ententiam fuani rationibus, • De- 

 nique etiam inde orti funt interdum errores, 

 quod animalia quaedam diverfarum clafjmm 

 eadem prorfus nomina habent. Iftam vero 

 o/jLMVtiiav vocabulorum procul dubio effecit 

 fimilitudo ? quam fibi inter ifta animalia obfer- 

 vafle videbatur antiquitas ; cuiusmo.di etiam 

 fiomina in noftra lingua occurrunt , v. gr. Per- 

 ca lahrax vocatqr 6et SOBolf, Mordella Stbflof) 

 C glof) , aphis Q5lattlau6 t iam , Papilio Car- 

 dui SDtjMftnf, etfi adeo frequentia non fint ? 

 quam in aliis quibusdam linguis. Olim erant 

 pifcibus honnullis nomina communia cum qtfa. 

 drupedibus, aliis cum avibti^ cum amphibiis 



aliis* 



(15«) Hiftoite des Celtes T. t p. th. 451, 



