AGNOSCENBI VETERVM ANIMALIA. 209 



prodidit. (r«) Leve eft vero plerurnque argu* 

 mentum > quod quidam petere folent e linguis 

 hodiertlis Latinae cognatis, italica nimirum, Hi- 

 fpanica>Gal!ica. In iis enim faepe nomina aliis 

 atque diverfis animalibus indita videmus; ita 

 Le Dain Gallorum nequaquam eft Dama vete- 

 ru,m. Maioris fane momenti funt voces, quae 

 cvofiaT-oTrOMTiKcii vocantur, u e* quae fonum 

 animaiium imitantur, Hae enim quorumnam 

 fint, ipfae declaranc* In regno ammali^ in- 

 quit Wachcerus , (2 t ) multae voces ita funt 

 comparatae , vt videri poffint omnihus natio* 

 nibus ab ipfa fuggeftae natura. Graects ba~ 

 latus ovium dicitnr Qn Gn & per epenthefin 

 QKnmi ^icatus caprarum ymm ? a fono quem 



edunt 



(i.) Plin. L. io. e. 11. De hac Voce difTerit Wach* 

 terus T. I.p. 52r. ita: Germanis hodie radix ex- 

 cidit. Supereft tctmen in quibusdam gentibus , vbi 

 can albus (omittimus exeiiipla) — ab hoc igttur 

 primitivo anfer , tanqiiam avis candore notabi/is f 

 in multis /inguis admirando vocum concentu de- 

 nominationem accipit , ita vt Graecis dicatut* 



*$C*lh dorice X<X,v, Latinis anfer per aphaerefiu 

 quufi canfer. — nojlratibus @atlf . — vbi vete* 

 res P/inii editiones gatifas Ugufit , ibi Harduitii 

 editio exhibet gafas 4 Vttaque vox candore Ji 

 tuetur. Aliis enim albus vocatur Can, vt Ce/tis f 

 a/iis cas vt Scythis. Ita Waehterus. At editio 

 Harduini, qua ipfe vtor , habet Gantas 7 non Ga* 

 fasy cuius le&ionis ne mentio quidem fa&a eft* 



(i.) Glgffar. T, h p. 622. 



O 



