QVAM KATVR. HlSTOR. &C. %Z 3 



239, 1.) quem nec Linnaeus vidic vnquam, 

 fed primus acque iblus torcafle incer nacurae hi- 

 ftoricos recentiores Haftelquift? Ac non eft, 

 quod dubicemus, qum Ariltoceles & Plinius 

 eius nociciam habuerinc. Curior ilie in mari 

 medicerraneo acque Indico eft , vbi fole occi- 

 duo e mari exic m liccora fabulofa ac velocilli- 

 me difcurric. Vide, quam haec omnia bene 

 convenianc in eum cancrum , qui Ariftoteli 

 vocacur. Frequens hic eft fecundum 

 phiiofophum Pliniumque ( 1.) in liccoribus 

 Phoenices acque cancae velocitatis, vc vix con- 

 fequi fic. Mencionem faciunr veceres draco- 

 num iive ferpentium cantae magnitudims, vt 

 elephancos circumplexu facili ambianc nexu- 

 que nodi praeftringanc ; ica vc beliuae vidae 

 P 5 cor. 



(1.) Ariftot. L.4. hift. an. c. 2. flttgi |i rviv toppU* 

 kt,v yiMOVTH iv Tcio aJyiaAa> , ovg Hothlvttw 

 mitHSy ro ovroog ra%tug &«v, /xy 

 gaSiov eivai %a%mg xarahaQ&r dvotx&evzgc 

 $e Hgvo) t $*q ro uri Q:«v voutiv* Genus can- 

 crorum littorale Phoenice fert , tantae velocita* 

 tis , vt vix confequi fit : vnde equites iUos appeU 

 larunt. lis nihil fere intus propter inopiam pa» 

 buli. Plin. L 9. c. 51. vbi Harduinus annota- 

 vit, meminiflTe horum cancrorum etiam Nierem- 

 bergium Lib. de mirac. terrae promiflae cap. 92. 

 p. 487. eumque negare pufiilam caftanram mole 

 exc-dere. E^uidem librum illum evoluere ne* 

 queo. 



