Ig ' 



Linnaeiis, e cujus operlbus ubique singulare eminet ingenium, videtur hrmi' 

 7ienm de industria, ut propriam colorum speciem, suppressisse, quo testaceus et fer- 

 riigineiis a fiisco et pullo perspicue distingueretur, sicut contra pnrpureiim , ut pro- 

 priam colorum speciem, locavit sub rnbrnm, quo hujus varietates, eadem ratione, in 

 partes duas^ diversas posset dividere. Simili quidem modo intelligiiur,' qua propter 

 lividus sub cinereo, sicut violaceus sub purpureo obtinuerit locum. 



• '- '■ 



Lnridnm, nigro suppositum, raro vel fortasse nunquam Linn a eu s adhibuit; ego 

 more Celeberrimi Bernhardi, hanc vocem pro nigrescenti- luteo admisi, et germa- 

 nice appellavi -todtengelb, quod quideni magis c.ngruit significationi qua a clas- 

 sicis scriptoribus usurpatum videmus. 



Nunc illae ex octo acceptis colorum speciebus productae mixturae vel varietates, 

 quae e duobus tantum coloribus sunt compositae illustrentur , atque simul oculis ipsis 

 cbiter spectantibus monstretur, quinam colores sinant mixturam, nec ne, i. e. qainam 

 eorum bini praebeant mixturas, quae inter utrumque colorum mixtorum, dum modo 

 mixtura variis fiat proportionibus ^ tran-itum alterius in alterum efficiant, nulla tamen 

 media colorum specie ab iis perstricta, et quinam tales sint ut eorum mixtura hujus- 

 modi transitus efficiatur nullus. Cuius rei illustrandae causa exhibeo (t. i.) labulam in 

 areas divisam, quarum summam seriem octo colorum species occupant, quae praete- 

 rea in columna perpendicuLnri sinistra prima ita sunt propositae, ut unaquaeque in dua- 

 bus conspiciatur diversis quantitatibus. Descendens de qualibet colorum specie, sum- 

 mae arearum seriei horizontali inscripta , si ex alia quadam specie sinistrae seriei sive 

 columnae perpendicularis inscripta a laeva ad dextram digrediare, in ea area, in qua 

 directiones ambae conveniunt, illam invenies mixturam vel varietatem, quae ex amba- 

 bus colorura speciebus compositis proficiscitur. Ubi vero in aream incidas vacuam, 

 intelliges illas colorum species ad finem propositum aversari mLxturam. 



Mixturae vel varietates e duabus colorum speciebus composltae efficiunt inter 

 omnes colorum species quandam continuationem , quae affinitas est dicenda, atque eo 

 maxime cognosciiur, quod raixturis vel varietatibus intermediis alia in aliam colorum 

 speciem transit. E tabulis sequentibus id perspicietur. 



