iNABASEARUM ReVISIO. 



1 



4 



PROLECiOMENA. 



I. Historiam Anabaseariim spectantia. 



§ 1. Anabasearum subtribus limitatio. 



Nomen Anabaseae ad designanclam tribum ordinis Salsolacearum primum a cl. C. A. 

 Meyero in flora altaica (1829) in scientiam introductum, eodem sensu et ambitu a 

 cl. Moquin Tandon in ejus Chenopodiacearum enumeratiône (1840) receptum est. Tune 

 demum vero accuratius examen plurium specierum hue spectantium clariss. Monographum 

 edocuisse videtur, characterem, staminodiorum nempe praesentiam, ad definiendam hanc 

 gregem in usum vocatum, parum^ idoneura, nec limites, ex illo constitutos, naturae con- 

 gruos esse. Quare, ordinem retractans in Candollei prodrome (XII, 2, 1849) alios sub- 

 tribui Anabasearum constituit fines, characterem majoris momenti in positione verticali 

 seminis agnoscens, hac in re quodammodo cl. Schraderum secutus, qui jampridem (de 

 Halophytis Pallasii, 1810, p. 18), quanti momenti esset hic character percipiens, omnes 

 Spirolobeas semine verticali praeditas, i. e. omnes plantas, quas nunc Anabasearum sub- 

 tribui adnumerant, sub nomine Anabaseos in uno génère conjunxit. Quo sensu quum 

 et cl. Fenzl, oculatissimus Chenopodiacearum indagator in Ledebourii flora rossica 

 (Vol. III, p. II, 1851) Anabaseas tractaverit, equidem eandem tribus limitationem in hac 

 commentatione ad tempus recepi. 



§ 2. Specieium inventores. 



Anabasearum notitiam uberiorem tunc demum profecimus, quum a peregriuautibus 

 déserta Salsa Asiae mediae, Spirolobearum magna copia pollentia, adita sunt, et quidem 

 plurimum ad earum Cognitionen! praecipue fecit div. Pallasius. Nam perpaucae tantum 

 Speeles ante illius investigationes et ipso Linnaeo, ut de tempore ante-Linnaeano taceam, 

 notae erant duae tantum Anabaseae, Anabasis , inquam, aplnjUa (1), jam iconibus malis a 

 Buxbaumio et Gmelino illustrata, et verosimilius a Linnaeo cum Anabasi arikidata (2), 

 a cl. Forskâl paulo serins (1761) détecta, commutata, et lîalogeton saiivns (3), forsan jam 

 Bauhino notus, aliis visus, attamen non tune temporis tantum a plurimis, sed, quamvis 

 jam a Loeflingio (1751) egregie descriptus, a recentioribus saepissime cura aliis Halo- 

 phytis confusus est. Sane jam initio saeculi XVIII a peregrinatoribus plagas orientales 

 perscrutantibus quatuor Anabaseae observatae erant, nempe a Tournefortio et Gun- 

 delsheimero (1700 — 1702) in Armenia Noaea spinosissima [4:] et Tourne for Iii {Ъ), et a 

 Lipp io (1703) in Aegypto Agalhophora alopemroides {6) et Cormdaca monacantha (7); tarnen 



