Anabasearum Retisio. 



7 



Tandon; nempe Ilalocliarin stilfuream, Ilalanthiiim purpureum^ Cormilacam Auclieri (30—32). 

 praetervisa solummodo Cornulaca amblyacantha (33), quam in hisce pagellis equidem prio- 

 ribus addam. 



Carolas Koch, Asiae minoris partem, Armeniam et provincias transcaucasicas (1836 

 — 37, 1844 — 45) peiiustrans, una tantum specie gregem Anabasearum ditavit, nempe Jla- 

 lantliio kulpiano (34). 



Déserta vasta inter mare Caspium et Aralense et orientem versus usque ad Irtin flu- 

 vium procurrentia, viginti circiter abhinc annis, a pluribus peregrinatoribus visitata plures 

 species praebuerunt, quae antecessores effugiebant, et inter bas Karelinio (1838) debe- 

 raus Halimocnemidem Karelini {35), Anabasin brachiatam (36); Al" Lehmann (1841) Hali- 

 mocnemidem macrantherarn (37), Girgensoliniam dipleram (38); Karelinio et Kirilowio sociis 

 (1841) Halimocnemidem villosam (39), Anabasin truncatam (40); denique Schrenckio (1842) 

 Petrosimoniam squarrosam (41), Ilalocliarin hispidam (42), Brachylepidem eriopodam (43). 



Insignem vero messem e desertis editis regni Cabulici eodem fere tempore (1838 — 

 1840) retulit diligentissimus Griffith, e qua duas quidem species in herbario Hooke- 

 riano vidit et descripsit Moquin Tandon: Anabasin macropteram (44), Halarchonlem vesi- 

 culositm (45); caeterae vero {4G — 50) : Noaea Grifftlhii, major, IJalocharis clavata, violacea, 

 Gamanllms commixtus nunc primum in lucem prodeunt. 



Novissimas decem species (51 — 60) contribuere tum gelu rigentia editissima déserta 

 salsa Tibetana, unde J. Thomsonius Halogelonem tibetannm, et aestuosa vastitas Saharae 

 unde Bourgeau, Cosson, alii pulchellam ^паба.'гш are^toirfeîr? retulerunt ; tum novis formis 

 dives Cappadocia, cl. Balansae Noaeam minntam et Girgensohniam frniiculosam exhibens, 

 et littus Hyrcanum occidentale, unde ISoaea daghestanica ad cl. Turczaninow advecta 

 fuit, tum denique aridum salibusque imbutum solum Persidis mediae, quod a memet ipso 

 Bienertio socio exploratum, quinque novis speciebus: Halantlùo mamanensi, llalotide oc- 

 cîdta, Halimocnemide mollissima, Anabasi annna , Girgcnsohnia imbricala, Anabasearum nume- 

 rum auxit. 



Caeterae omnes species, quae a variis auctoribus Anabaseis adscribebantur, aut pror- 

 siis ni! aliud, nisi modo enumeratae, aut omniuo e tribu excludendae sunt. 



§ 3. Generniii Aiialiasearuisi aiitores. 



Primum Anabaseae, utut innotuere, characteribus carpicis nondum rite perpensis, 

 variis, praeter ^na&asm, generibus Salsolaceis jam notis adscribebantur; imo Pallasius. 

 characterem a seminis situ depromtum nihili fere faciens, Anabaseas sibi notas tum Snl- 

 solae, tum Poljxnemi generi junxit, Anabaseos genus ad species саіз^се trialato instructas 

 restringens, excluso tamen Ofaistone. Primus M. a Bieberstein (1. с.) hoc charactere ad 

 distingiiendas Anabases a Salsolis usus est, et Girgensohniam oppositifloram , Noaeam spi- 

 nosissimam, Ofaiston, Halogetonem glomeratum ad Anabaseos genus retulit ob semiua ver- 

 ticalia, simul tamen et Seidlitziam floridam seminibus horizontalibus a tribu discrepan- 



