Anabasearlm Revisio. 



9 



ultiraae sectioni etiam Physogetonem associans; Halocharis vero g'enus ad H. vesiculosam, 

 ab ipso non visam, restringens. 



Denique novissimis temporibns Dr. Cosson et Du Rieu Fredoliae genus protule- 

 runt, planta pulchella, me judice ab Anabaseos speciebus haud divellenda, innisum. 



Antequam ad disquisitionem rationum gênera limitandi, quas ipse in hoc opusculo 

 secutus sim, progrediamur, liceat hic brevibus omnes differentias exponere, quae floris 

 fructusque partes in Anabaseis ostendunt. 



II. Systematica. 



§ i. Anabasearum cliaracteres. 



Flores plerumque in axilla bracteae solitarii, bracteolis binis lateralibus intiis planis 

 aut navicularibus fiilti, ab his liberi aut illis adnati, saepissime in axilla articiilati et fructu 

 maturato aut simul cum illo decidui, aut rarius fructu seorsim deciduo aliquamdiu persi- 

 stentes, saepe tune lana contortuplicata in axilla adhuc retenti; rarissime haud articulati, 

 sed continui et persistentes, tune interdum omnes unius ramuli, bracteis (non bracteoUs) 

 increscentibus, confluentibus et osseo-induratis inclusi, ramulo praefracto conjunctim de- 

 cidui; interdum glomerati, tune flore primario medio ebracteolato, extimis tribracteolatis. 



Calyx plerumque constat e sepalis quinque, aestivatione quincunciali quidem semper 

 dispositis, attamen non pari semper modo, nam in quibusdam sepala tria exteriora, duo 

 antica, quorum alterum alterum margine tegit (in série primum?), et unum posticum, inte- 

 riora duo lateralia; hoc casu semper omnia sepala evoluta sunt (Aestivatio I); contra vero 

 in aliis sepala exteriora duo tantum, alterum anticum (in série semper primum?), alterum 

 posticum, et tria interiora, e quibus duo hinc tertium illinc lateralia; tune saepe ex his 

 unum alterumve, rarissime omnia interiora abortiva (Aestivatio II). 



Sepala sub anthesi plerumque fere ab basin usque inter se libéra, vel omnino enervia, 

 vel exteriora nervis tribus, rarissime pluribus, ex interioribus primarium, rarius geminis, 

 saepius, uti caetera unico nervo, a basi vix unquam ultra medium percursa; peracta an- 

 thesi sepala nervis orbata vel omnino non mutantur, vel saltem basi tantum accrescunt, 

 coalescunt, rigescunt vel osseo-indurescunt; sepala vero nervosa, praesertim tribus nervis 

 praedita dorso ea regione, qua nervi anastomosi junguntur, vel saepius bifurcatim ramifi- 

 cantur, praecocius vel serius, plica transversa herbacea augentur, saepe totam sepali lati- 

 tudinem occupante, tune demum vel in alam, vel rarissime in spinulam excrescente. Alae 

 sepalorum exteriorum semper majores, interiorum minores, interdum nullae, rarissime in' 

 floribus aestivatione I gaudentibus, sepalum posticum ala orbatum. 



Discus perigynus plerumque calycis basin vestiens, minutus, vel omnino adnatus, in- 

 terdum cum basi calycis increscens, aut margine subintegro brevissime liber, cui imposita 



Mémoires de l'Acad. Imp. des Sciences, Vllme Série. 2 



