Anabasearum Revisio. 



11 



vel crassius vel tenuiter membranaceus , siccus vel succo glutinoso repletus, rarissime vere 

 baccatus, laxius vel arctius semen tegens, semper tamen ab illo solubilis, aequabilis, vel 

 apice styli basi durescente cartilagineus vel subcorneus, basi tenuissimus. 



Seminis simul cum utriculo varie compressi testa semper membranacea, arcte embryo- 

 nem tegens, pleriimque decolor rarissime fusco-colorata; Embryo rarius ex toto flavicanti- 

 albidus, plerumque, si omnino maturus, rostellum pallide flavescens, cotyledones vero atro- 

 virides, oleo viridi repleti; rostellum, cotyledonibus plerumque multo longius, raro sim- 

 plicem tantum, saepissime duplicem gyrum complète absolvens; apice in semine a latere 

 compresso semper antico, vel exacte basilari, vel subadscendente, vel apicali et tune ap- 

 plicito sub styli basi desinente, vel porrecto, a basi styli remoto. 



Plumula plerumque in cauliculi rima sub cotyledonibus inclusa, at satis conspicua, ple- 

 rumque tetraphylla, foliis aequalibus vel inaequalibus, rarius diphylla, vel minutissima. 



§ 5. Geiiera llinitandi ratioiies. 



Genera, eo modo, quem supra exposui, ab autoribus constituta accuratiori examini 

 subjiciens et characteribus mox expositis illa adaptans, haud naturae congrua esse per- 

 spexi, nituntur enim characteribus vel omnino factitiis, vel minoris momenti, neglectis 

 characteribus gravissimis. Signa enim characteristica ad limitanda gênera hucusque in 

 usum vocata, et saepe ex incompleta singularum specierum notitia depromta, haec sunt: 

 1) sepala post anthesin varie mutata, vel non mutata; 2) staminodiorum praesentia vel 

 defectus; 3) Rostelli directio; 4) Antherarum structura; 5) Styli stigmatisque conformatio; 

 6) numerus partium varius; denique et 7) Gaulis structura, tum articulati, tum continui. 

 Quibus characteribus varii autores varium tribuunt pretium; C. A. Meyerus staminodio- 

 rum praesentiam majoris momenti ac seminis situm verticalem ipsum ratus, rostelli direc- 

 tionem nihili fecit; at Fenzl rostelli situm inter graviora signa recipieus, characterem a 

 staminodiis tum omnino negligit, ut in Halogetonis génère, tum illo solo gênera dirimit, 

 ut Halimocnemidera a Nanophyto, et s. p. Omnes vero ordinem tractantes autores duos 

 characteres hucusque omnino neglexerunt, variam dico aestivationem calycis, et situm 

 seminis compressi ad axin vel ad bracteolas relativum. 



Dicti illius: «characterem non facere genus, sed genus characterem», equidem me- 

 mor, simulque apophthegma Linnaeanum reputans: «characterem naturalem generum plan- 

 tarum fundamentum esse», assidue in generum limites naturales simulque in affinitates, 

 quibus singula gênera inter se junguntur inquirens, multum desudavi. Nam maximae diffi- 

 cultates oriebantur in perpendendo pretio, cuivis e singulis characteribus tribuendo. Via, 

 de relativo characterum pretio me certiorem redditurus, quam secutus sum, haec fuit : Se- 

 dulo examinatis diligenterque descriptis omnibus speciebus, quae hucusque ad Anabaseas 

 referebantur, et rejectis omnibus immerito huic tribui adscriptis, omnes in gênera vel sub- 

 genera numerosa, vere naturalia, i. e. omnibus characteribus foralibus et carpicis, simul 



