Anabasearum Revisio. 



39 



unquam recurva vidi) terminatus, parum succosus, tenuissime granulato-areolatus, iiec pa- 

 pillosus. Semen generis. 



Observatio. De synonymia allata nulla dubitatio. Exaininavi specimina Brachylepidis 

 truncatae C. A. M. (Schrenck) autlientica, quamvis juniora, tamen jam alas distinctissi- 

 mas supra ipsam basin sepalorum omnium gerentia! Species haec valde affinis subséquent!, 

 attamen distinguenda praesertim foliis fere omnino truncatis semper obtusis, nec setaceo- 

 aristulatis. 



5. Anabasis bracliiata F. et Mey. 

 in Karel. Enum. turc, in Bull. soc. nat. Mosq. 1839. n. 719 (nomen). 



Diagnosis. A radiée perenni lignosa, caudice crasso villoso, caulibus annuis herbaceis 

 basi articulata deciduis brachiato-ramosis; ramis patentissimis vel sursum arcuatis, foliorum 

 cupula subulato-biaristata, calyce fructifero quinquealato. 



Synonyma. Anabasis brachiata Fenzl in Led. fl. ross. III. p. 825. 



Anabasis cretacea C. A. M. Enum. cauc. casp. n. 1400? (e loco natali!). 



Habitat. In saisis ad litus occidentale (C. A. M., Abicli!) et orientale (Karel.!), maris 

 caspii, in desertis aralo-caspicis (Borsczow!), in deserto Kisyl-kum (Al. Lehm.!), et in 

 deserto songarico (Schrenck!). 2^ v. s. sp. 



Descriptio. Radix et caudex fere praecedentium. Cicatrices in caudice, vel «cotulae» 

 (Pallas, i. e. cupulae foliares articuli infimi brevissimi, persistentis) latiores, intus villo- 

 sissimae. Gaules minus numerosi, multo majores semipedales ad 8-pollicares, a collo facil- 

 lime secedentes, caeterum minus fragiles, ad imum articulum villosissimi, basi simplices, 

 a medio brachiato-ramosi ; rami inferiores elongati simplices vel iterum ramulosi, 1 — 2 

 pollicares imo longiores, superiores sensim breviores, vel patentissimi plerumque sursum 

 arcuati, vel erecto-patuli, rarissime recurvati, interdum subnutantes. Articuli fiavicauti- 

 virides, glabri, ut videtur etiam in planta viva tetragoni, exsiccati angulis valde prominen- 

 tibus fere acutis, omnino fere aequabiles, caulini normales in planta turcomanica majores 

 9 — 10'", in songarica plerumque 7"' longi, rarius breviores; (in frustulis plantae aralensis 

 a cl. Borsczow collectis, quae vix dubie hue spectant 11'" longi) praeter infimos et summos 

 fere omnes inter se aequales, ramulorum inferiores 4 — 6"' longi, terminales abbreviati con- 

 fertissirai, omnes apice ampliati in cupulam membranaceo-subcartilagineam, intus villosis- 

 simam, utrinque triangulari-acutatam et in aristulam brevem, subpungentem , in inferio- 

 ribus articulis interdum deficientem vel saepius deciduam, producti. Flores in planta tur- 

 comanica fere in omnibus axillis ramulorum ab ipsa basi solitarii, spicati, in planta songa- 

 rica plerumque axillae articulorum ramuli inferioris trium vel quatuor inferiorum vacuae, 

 floresque in apice dense congesti, subcapitati, in extimis axillis abortivi. Bracteolae mi- 

 nutae, oblongae, concavae, acutiusculae, basi intus lanatae, cupulam supereminentes, ad 

 summum f" longae. Calyx basi lana involutus, sub anthesi lineam circiter altus, sepala 

 tune hyalina, omnia distincte uninervia, nervo super insertionem alarum ultra medium 



