48 



Al. Bunge, 



§ 1. Fruticulosa, caulium basi ligncsccnte persistente. 



1. Bracliylepis salsa C. A. M, 1. c. 



Diagnosis. Br. caulibus fruticulosis basi lignescente persistentibus , foliis abbreviatis 

 semiteretibus obtusis seta decidua apiculatis. 



Synonyma. Brachylepis salsa Moq. Tand. 1. c. — Feuzl 1. c. — Led. ic. pl. fl. ross. 

 tab. 48. 



Brachylepis humilis Less.! in Linnaea 1839. p. 198. — Moq. Tand. 1. c, 

 Microlepis salsa Eicliw. casp. cauc. p 2. 



Habitat. In desertis : wolgensi prope Astrachan (Blum, Eichw., aliü), uralensi et 

 transuralensi (Claus! Lessing! AI. Lehm.!), aralo-caspicis (Karel! Borsczow!), usque 

 ad süugaricas (C. A. M.! Kar. et Kir.! Schrenck! cet.!), v. s. sp. 



Descriptio. Fruticulus humilis habitu vario secundum soli indolem et aestatis condi- 

 tioues magis minusve evolutioni faventes; gbiber, virescens, vel rarius glaucus, autumno 

 interdum purpurascens ; bipollicaris et fere seraipedalis, caudice saepius crasso abbreviato, 

 a basi ramosissimo distorto, rarius in caules lignosos longiores procumbentes excrescente. 

 Rami hornotini plernmque copiosissimi, adscendentes vel erecti, simplices vel supra me- 

 dium brachiato-ramulosi, ramulis florigeris fastigiatis, nec pyramidatim dispositis, ad sum- 

 mum pollicaribus, plerumque brevioribus. Articuli firmi haud facile dilabentes, teretes, in 

 planta végéta inferiores pollicares, plerumque tamen multo breviores, apice parum incras- 

 sati, vel cupula breviter obtuse biloba adstricta terminati, vel saepius folia distincta ge- 

 reutes, patula, imo patentissima, subcylindrica, interdum fere 3'" longa, obtusa et mucrone 

 facile deciduo, rare elongato terminata, intus basi parce et breviter villosa. Flores in 

 axillis fere Semper solitarii in spiculas breviores vel longiores, rarissime ultra pollicares 

 digesti, inferiores saepe remotiores, summi subimbricati. Folia subfloralia plerumque ro- 

 tundato- obtusa, abbreviata. Bracteolae late ovatae concavae obtusissimae, rachi approxi- 

 matae, flore dimidio breviores. Sepala ad basin usque partita, tria exteriora majora latiora, 

 saepe in fructu ultra lineam longa, 2 interiora et lateralia angustiora, oblonga, omnia 

 obtusissima enervia, primum membranacea, tunc demum supra medium parum indurata, 

 subchartacea, concava, patula, nunquam dorso in alas excrescentia. Discus minutissimus 

 calycis basin vestiens. Staminodia quinque carnosula, denique durescentia, ima basi con- 

 nata, obovata, saepe obliqua, rotundata vel oblique truncata, nunquam vero biloba (!), apice 

 parce at distincte et longiuscule ciliolato-fimbriolata. Filamenta subulata staminodiis fere 

 triplo longiora iisque interjecta. Antherae cordato-oblongae, bifidae, obtusae. Ovarium 

 ovatum in Stigmata duo crassa brevia conica, erecto-conniventia acutatum. ütriculus sub- 

 baccatus e calyce stigmatibus persistentibus prominulus, laevissimus nec granulatus. Se- 

 men verticale a dorso compressum: rostellum fere duplicem spirae gyrum absolvens apice 

 exacte infero. 



