56 



Al. Bunge, 



Descriptio. Planta valde polymorpha, attamen signis characteristicis in diagnosi pro- 

 latis facile recognoscenda. Pro forma typica Pallasii agnoscenda planta crassior, glabrata 

 quam descripsit autor et depinxit in tab. 55 Illustrationum. Si varietates quis distinguere 

 vellet banc var. ol. Pallani dicerem: Haec omnino virescens, fera glabrata, pilis paucis bre- 

 vibus subbicubpidatis, ad basin loliorum inferiorum tantum superstitibus vestita. Gaulis a 

 basi dichotome ramosissimus, diffusus, ramis patulis vix flexuosis crassiusculis. Folia car- 

 nosa crassa lineari-teretiuscula, basi parum dilatata subsemiaraplexicaulia , obtusiuscula, 

 vel brevissime acutata, inferiora interdum subpollicaria, sursum breviora vix ultra semi- 

 pollicaria, 1 — 1}'" crassa, patentia, recta, vix unquam subrecurva; subfloralia omnia, 

 praeter ima, bracteolis floreque breviora, ovata, erecto-patula acutiuscula. Bracteolae 

 naviculares, basi medioque dorso rotundato-, apice acutissime carinatae, carina apicem 

 versus latiore sub apice desinente, margine ad apicem usque membranaceae obtusae, cilio- 

 latae, 2"' longae, fructigerae cartilagineae, basi obtuse gibbae, sepalorum basi inter gibbos 

 vix prominula, fructum arcte amplexantes, et cum illo deciduae, posticae planiusculae, 

 parce pubescentes, antice convexae glaberrimae lucidae. Calyx bracteolis paulo brevior, 

 vel subaequalis 2"' longus, 0,7"' supra basin latus. Sepala semper duo tantum f!), ovato- 

 lanceolata, in fructu e basi cuneata soluta, inferne plana, primum hyalina membranacea, 

 denique chartacea, medio constricta, abhinc complicato-convoluta, hyalina, glaberrima, 

 obtusa, enervia. Discus subnullus in fructu vix inter bracteolas basi prominulus. Stamina 

 semper (!) quinque. Filamenta tenuissima florem bracteolasque superantia, subinde in flori- 

 bus serotinis haud elongata, ita ut antherae stylo perforatae operculi instar utriculo matu- 

 rescenti insideant. Antherae sagittatae ultra \ a basi bifidae, l"' cum appendicula longae, 

 purpurascentes, appendiculis brevissimis apice tridentatis, viridibus cohaerentes, in glo- 

 bulum curvatae. Ovarium stylo lineam longo superatum, ultra medium bipartito, cruribus 

 subulatis conniventibus. Utriculus maturus \"' longus, latus, apice subchartaceus, basi 

 tenuissime membranaceus. Rostellum plus quam gyrum 1 \ perficiens, apice infero adscen- 

 dente. Plumula conspicua tetraphylla, foliis.subaequalibus clavatis obtusis. Lecta prae- 

 sertim in saisis ad littus boréale maris Caspii prope Gurjew (Pall., Al. Lehmann! Hai. 

 crassifolia Rel. Lehm. n. 1189!). Vulgatior est planta diffusa, glaucescens densius pube- 

 scens, foliis longioribus, acutis, minus carnosis, bracteolis carina magis producta cum apice 

 membranaceo contluente fere acutatis, florem superantibus, floribus et iam fructu mature- 

 scente magis confertis; hanc Pallasius serins cum vera P. glauca ipse confudisse videtur 

 et in tab. 53. 1. c. depinxit (rar. ß. glaucescens). Ubique a Wolga ad fl. Irtysch usque in 

 saisis frequens. Tertia forma insignis in Songaria a cl. Schrenck ad fl. Tschu collecta, 

 valde glauca, humilis, dense ramosissima, foliis breviter subclavatis obtusissimis, plerumque 

 2'" tantum longis, lineam crassis, bracteolis brevissimis obtusissimis flore brevioribus ob- 

 tuse late carinatis, ad carinani glabris abhorret [var. y. brachyphyïla). Huic omnino dissimilis 

 occurrit in iisdem regionibus, nec non in littore orientali maris caspii f Schrenck! Ka- 

 relin! alii!) forma gracilis elongata, saepe caule glabro, parce ramoso, erecto, foliis tenuibus 



