90 



Al. Bunge, 



Descripiio. Frutex pedalis, raro altior ad summum bipedalis, glauco-albidus, foliis 

 junioribus vireritibus, mox vero pallescentibus albis. Truncus e ligno durissimo, at fragili 

 digitum crassus, vel crassior tortuosus, supra basin ramosissimus, cortice griseo-nigricante, 

 facile secedente, saepissime omnino decorticatus albidus; rami annotini graciles, vix cras- 

 sitie pennae corvinae saepe stricti, erecti, cortice alutaceo-albo, mox rimis déhiscente tecti, 

 hornotini virentes. Folia basi dilatata fere complète amplexicaulia (nec ut iii praecedente 

 semiamplexicaulia) , in totius axillae ima basi breviter crispo-lanuginosa, setis longioribus 

 nullis; triquetro-subulata, in spinam gracilem albidam desinentia, erecto- patula, vel sub- 

 lioralia patentissima, quatuor lineas longa, rectiuscula; in planta aegyptiaca plerumque 

 breviora subrecurva. Flores in axillis 3 — 5, lanae densissimae longiore et crebriore quam 

 in caeteris speciebus, flores aequanti, immersi glomerulos pisi magnitudine vel majores 

 constituunt, quivis excepte medio ebracteolato bibracteolatus, extimi tribracteolati. Bra- 

 cteolae exteriores ovatae acutiusculae, interdum breviter cuspidatae, concavae, rigidae, 

 Ц — longae, lineam latae, extus obtuse carinatae; interiores multo minores, inti^nae 

 I'" longae, dimidia linea fere angustiores oblongae acutiusculae, rigidulae. Sepala sub an- 

 thesi hyalina, basi breviter connata, lineari-spatbulata, obtusissima, apice eroso minute 

 denticulata, nec tam distincte lacera ut in C. amblyacantha, lineam longa, basi multo an- 

 gustiora quam in illa, denique basi excrescente connata, indurata, sepalorum partem libe- 

 ram longitudine aequante ; calyx fructifer exinde duas lineas longus , parte indurata nigri- 

 cans, basi truncatus, areola impressa, margine cartilagineo cincta, obtuse costatus, antice 

 gibbus et spina e medio orta primum obtusa denique excrescente subulata auctus. In 

 planta aegyptiaca spina elongata, recta gracilis 2 — 2J'" longa, imo longior, in postra per- 

 sica — (forsan nondum omnino evoluta, nam valde serotine excrescit et saepe semine fere 

 omnino maturescente vix oritur) — multo brevior, saepius partem sepalorum superiorem 

 immutatam persistentem vix superans. Rarissime innumeros flores examinans vidi spi- 

 nulam alteram, posticam, vix semel in sexcentis. Discus calycis basi accretus et cum illo 

 in fructu excrescens. Staminodia in urceolum multo breviorem, quam in affinibus speciebus 

 coalescunt, vix sepala dimidia aequantem, apice longius libéra nec truncata, carnosula, 

 flmbriolata. Filamentorum pars libéra urceolo ipso longior. Antherae ovato-oblongae, vix 

 ac ne vix quidem apiculatae in planta persica. Ovarium, styli et fructus ut in praecedente. 



Observatio. Planta Tebesana a planta aegyptiaca, cujus vero frustula tantum accura- 

 tius examinare licuit, nonnullis notis discrepat, attamen vix ausus sim specie illam sejun- 

 gere, quum signa levions tantum momenti simulque ut videtur minus constantia interce- 

 dunt. Nostra planta saepe punctis minutissimis densissimis, creberrimis asperula, aegyp- 

 tiaca vero laevis; illius truncus nigrescens, et folia interdum fuscescentia, nostra vero ex 

 toto fere albida; sed sunt etiam inter specimina a nobis collecta nonnulla fere omnino 

 laevia. Folia plantae aegyptiacae breviora, spina calycis fructiferi gracilior, longior, calycis 

 basis minus costata, areola basilaris distinctius 5-foveolata, margine cartilagineo minus 

 prosiliente cincta. Caetera vero congrua. Ulteriori examini plantae aegyptiacae, quae in 



