NOVAE PSALTERII GRAECI EDITIONIS SPECIMEN. 



31 



4 , L 1 a ' ' ' " ' - 5 ' = Ephes 4, zi 



* xai 7Vö)T£ OTI S'ö'aujxaaTwasv xopto? tov ooiov autoo 



%6pio? slaaxoüastat [J-od sv tcT) xexpaYSVai [is 7Cpö<; aotöv. 



^opYiCsaS'S, xal [xy] «[taptavsTS* 



ßop'jy.apotot, äa'jvsTot, [j.tupoi laudat Pricaeus 

 3^ C!yo(7taTC!t A 



BDMRSWZabcmnptbgf)fJ)l) Chry- 

 sost 1 527, 22 528, 29 5 184, 6 694,7 Euthym 355^ 

 Theodoret 1 629 630 : [j.aTatrkrjTa; A, Codices Par- 

 sonsii duo 



3^ CT^j-retTai A ' 



3- '\is &3o; M 



3' oiciiiaXjj.ct > c 



3"'' Pricaeus laudat ip{y Psalmi 33, 17 et Plu- 

 tarch de superstitione [121, 8 Frobenii] i)7:oXa|xßo(- 



V£l TtS t6v TtXoÜTOV Öya&OV eIvC« fJ-EyiGTOV ; TOÖTO TO 

 TTOcSo? iov lyei • V£(J.£TO!t T-)]V 'jiuyjjv 



4^ TTEpiTTÖ; ö „xal" c;'jvo£0|j.og ivTaüSa- xat yap 

 i5tu)(j.a v.otl TOÜTO Trj; EppaiSo? Ypacprjc, wc TtoXXayoü 

 7rc(p(ZTr|po5vT£; £!jpo[j.Ev yj (;-f.5XXov ciTtEiv) E'jpiqaop.Ev 

 Euthym 356'. -/.oti > duo codd Parsonsii, Theo- 

 doret 1 631 

 4' cyot'jp.aa-cucav D', sero correctum 

 4' uffion ^auius W, signum ponit quo quae- 



rendum esse de scripturä aliquä indicabant libra- 

 rii: rasurä omissä Z = W 



4^ ETEpo; Ep;-».rjvEUTrji; cprjcsiv 'AXXti yviÜTE oti i^txoijA- 

 aTujciEv Chrysost 1 528, 41. e Chrysostomo sTEpo? sp- 

 (iTjVEUT-)]? Xsyst 'AXXd yviöTE ÖTt iSaupiaaTwas -/.üpto? 

 TÖv oaiov a'JToü Cat 70. äXo? AAXtz yvwTE oti 

 OTwas unus codex 00. -/upio; ^dauptaaTioaE t6 Iäeo; 

 aÜToü codex uuus in textu 



4^ cecrayeme (omisso (j.e) pros uuto WZ 



5' opytCscöat A. tö Dpyi'CEaDE -xaT spiör/jatv AsyEt 

 Cat 60. EvTc.ijOa üi:o3Ti7.TEov (ut sit indicativus) 

 Theodoret 1 631, quod falsum esse demonstrat 3Jf, 

 qui non DHTJni sed praebet. f; 'OpyiCEoSE 

 cpujvYj GYjfj.cti'vEt TO TtpoaToty.Ti-iCÖv y.aTrjyöpYj [j.a • OYj(xaivEt 

 0£ Xai TÖ ÖplOTf/Öv, UTTÖ TtVlüV •/tzXoujj.Evov otapEpoftu)- 

 T(7.öv, ofov 'OpyiCöfxEiJct, opyt^EO^E, öoytCovTat. -otXiv 

 -m-zä akXov TpÖTiov rj 'Upy-)] -irpoarjyoptoc, dcp' -^s ECyjj- 

 [j.t2TiCT(zi TO 'OpytCsöfts, arjfj.c([VEt Tt TipoatpETtxöv Ori- 

 genes 2 560" 



5' czij.c.pTavETott A: amarta7inete'W : amartenneteZ 



i'j^ins, quod LCappellus crit sacr s 4, 2 8, 1 [lege etiam CFHoubigant 3 4] et IBKöhler 

 in Eichhornii repertorio 3 16 legisse Aquilam opinantur, non legit ille, quum Cap- 

 pello, [Houbigantio,] Koehlero melius hebraice nosset. Aquilae i'iaD? possis tribuere, 

 collatis Nahum 3, 10 Psl49, 8 Isa23, 8 9 Prov 8, 24. ut ^^13 meum commendem, 

 ad \:)5T Thren 1, 19 et "^nsrn Isa 1, 12 Zach 3, 7 et '^npS' Psalm 49, 6 provoco. ^-^l 

 Tj^wo @, qui rrabD nostro loco et apud Isaiam30, 3 (niabsb = Jk^äs».) idem 

 esse quod xdXD[j;,|xa opinatus est: U^i^l xäXu[j.[xa Corintli ß 3, 13—16 etp Exod 27, 16 

 34,33 — 35. Aquila simili modo Isa 9, 6* niiB'a legit nn^tJü et niensuram inter- 

 pretatus est: PdeLagarde Semiticorum 1 16, collato Ezecli4, 11 16. non scriptum 

 fuisse imiD plene, ex @ et Aquila certum. @ archetypum babuit non aziyripüiq 

 scriptum : nam si habel)at , tvab'Db non poterat r\üb : nb legere 

 4^ Töv oatov auToö ®, non qui i'i'^Dri legisset , sed quia ";ipn (quod articulo ca- 

 rere memineris) recte scriptum non intellegebat : populum unum e gentibus sele- 

 git, ludaeos, cui benevolentiam suam ostenderet. 'AaiSaloi Maccab a 7, 13 ß 14, 6: 

 )i.j-aD- %Bxoipiv(ü\)Ärfi m Luc 1, 28 ex usu Hebraeorura Iluxit, nam o^.m^.s^ = fsi^ et "mn 

 exoicX./i3l sunt: PdeLagarde Orientalium2 18. hinc deus y^}'"^ 5(bB Isa 9, 5 (Semitical 17) 

 ä(popia\x(f 'loDÖaiwv acotrjpiav sTua^wv tcp xöaficj) 

 4^ 3;, in quo !^''ä<ip^3 legendum cum %^ vel r^l^'^pm cum 2^ 



