Herba Britannica. 8p 



Ita onim libro Carminum primo Ode canit decima nona. 



Hic vivum mihi Cefpitcmy hic Horat.lib. 



Verkms ponite Thuraque Ode i^. 



Bimi cum patera meri 



Ma&ata vcniet lenicr hojiia. 



Nam ex congeftis Cefplnhus^ & arse olim fiebant, & in Frisia 

 noftrapaffim adhuc fepulchra eriguntur, quse quotannis vivo 

 Cejpite^ vel quoties opus fucritj renouantur. 



Jam quoque porcorum har^, & pauperum tuguria Cejpite 

 conteguntur, quibus non folum pecora, verum ipft etiam ho- 

 mines excipiuntur, feque a Coeli injuri?i defendunt. 



Ac hxc fediUa ex vivo Cefftte alibi in Hortis 5 Campis 5 & 

 juxta ^des 3 alibi etiam in sedibus 5 &: maxime in tuguriis 

 ifiunt. 



Multis quoque non eft alia cibi menfa, quam Cejpes ereftus, 

 qui nihilominus hifce exiguis contenti, quietiores ac mehores 

 Dei memores & acternae falutisfii^vivunt, quam qui mar- 

 mora calcant^Sc altiora capitibus laqueariahabent cruftulata, 

 variis Emblematibus diftin£ta. 



Quae autem Terra profundior eftoditur, Sag vel Sagde di- 

 citur. 



Latinis reftat S^^fw^/ij & in Bibliis Leviticorum Levit. 15^. 

 decimo quinto Sa.gma legitur : C^od nonnuUis placet a fe~ 

 cando Segmen^ &: poftea Sagmcn formatum efle , ipli vi- 

 derint. 



Etenim vdy^ob Gr^cis ufitatum eft, 8c ndftratibus 

 Germanis, nec a fecando illud deduxerunt : Quod cla- 

 rius fiet^ cognituque jocundius, fi altius paulo refpexerimus. 

 Sac namque faccum fignificat 5 omnibus fere linguis notifli- Sac quid 

 mumvocabulumj&aquoichneo S^^i, SaguUj Sag£, Sa- denotat* 

 gm(t^ Sagena, & reliquorum id genus derivationes manant. 



Quin imo in Sacsonia^Sc Saxonibus, idem vocabulum 

 deprehenditur ^ quanquam Saxones vel Sassones 

 fcribatur : Origo tamen & Nomenclatura antiquiflima S c y- 

 TicAab Adamo ufque perfeverat. 



Neque S a x o n e s oriundos efle a Saceis exiftimo, ut li- 

 bro Chronicorum tertio cum pluribus opinatus fuit Ca- ^^P?^}' 



M R10N5 ^ 



