106 



A. Bunge, 



Sectio 9. Chlorosphaerus. 



Herbae acaules humiles, rhizomate lignescente interdum elongato, pube alba medio 

 fixa, in calyce bracteisque saepe nigra immixta vestitae. Stipulae petiolo brevius longiusve 

 adnatae inter se liberae vel basi connatae membranaceae vel saltem apice lierbaceae. Fo- 

 liola 2-4 — 16-juga cum impari, plerumque minuta, petiolus marcescens. Pedunculi scapi- 

 formes folia aequantes vel superantes erecti. Capitula plerumque densa globosa, oblonga 

 vel ovata, pauci-vel pluriflora. Bracteae oblongae majusculae, plerumque tarnen calycis 

 tubo breviores, raro longiores. Bracteolae vel nullae, vel duae saepius minutae, rarissime 

 tubum calycinum superantes. Calyx campanulatus villosus vel adpresse albo-nigroque pu- 

 bescens, dentibus rarius tubo longioribus saepius brevioribus vel aequalibus, denique im- 

 mutatus ruptus. Corollae ochroleucae, flavae, lutescenti-purpureae, rarius purpurascentes, 

 interdum exsiccatione fuscae; petala subpersistentia, attamen a filamentorum vagina libéra. 

 Vexillum resupinatum, lamina plerumque obcordata biloba, rarius ovato-oblonga emarginato- 

 retusa, in binis speciebus denique linearis rectiuscula, sensim in unguem brevem latum 

 attenuata. Alae curvatae vexillo breviores supra auriculas saepe gibbae, integrae vel 

 retusae. Carina alis brevior et latior interdum acutiuscula. Filamenta inaequaliter connata, 

 medio a caeteris profundius sejuncto, geminis huic proximis saepius inter se altius con- 

 natis. Ovarium sessile vel subsessile brève vel longius villosum 7 — 15-ovulatum. Stigma 

 nudum. Legumen biloculare calycem vix excedens vel brevius, ovatum dorso convexum vel 

 sulcatum, turgidum vel subcompressum oligospermum. 



Habitant rarissimi in alpinis Graeciae, Cretae, frequentiores in alpibus Asiae minoris 

 et Armeniae. Nonnulli calyce bibracteolato accedunt ad Proselios, sed toto habitu, calyce 

 brevi, corollae structura et legumine ab illis recedunt. Species ebracteolatae ab bis, nisi 

 invita natura, sejungi nequeunt, nonnullae enim bibracteolatis tarn affines, ut nisi bracteo- 

 larum defectu ab illis specie distinguendae sunt, ut A. decipiens et Sibthorpianus , hirsutus 

 et idaeus, alii. Forsan melius conjungerentur habitu et floris colore congruentes A. deci- 

 piens, squalidus, amoenus, sibthorpianus et poecilanthus in propriam sectionem vere natu- 

 ralem. Tune vero etiam A. Agranioti et stenosemius, ob corollae structuram singularem 

 sejungi deberent. 



Clavis specierum diagnostica. 



1. Calyx bibracteolatus. 2. 



» ebracteolatus. 8. 



2. Folia quadrijuga, calycis dentes tubo dimidio breviores, bracteo- 



lae ovatae brevissimae A. chlorosphaerus Boiss. 



» 5 — 16-juga. 3. 



3. Bracteolae tubum calycis superantes vel aequantes. 4. 



» tubo calycis multo breviores minutissimae. 5. 



