E RECOGNITIONE PAULI de LAGARDE. 



V 



fistQOV yXvxaßfiM navß6(pco(; nenXiyfisvov, 



smaioXsvq ovx sativ. ov fjttv oi v nodsv, 

 cS(Tts zgiTtju Goi td^iv dyanä cpsqoav ; 

 Jrifiood^svrjq, ysyqacfs yevvmovQ löyovg 

 xni nccurag eiksv aog dxgog TStayfisvog, 

 nXriv dXX' ixsivov {istqov fvoiZv ovdsnM' 

 uot^nx^g yctQ ovStv wgyiaxs n, 

 noXXov ye xal diT rwv smatoXoHv ndXiv 

 (jüOtf ngoßs&tai xal xat' d(STOv ool xgdtog 

 xal navTog äXXov xov x«^^' sv fxövov oxsXoq 

 xXsog (fsgomoc, tü>v dvtTv (rtfgovfjtsvov 

 xal %aigs Xomöv, xaigs fioi vixrjv (fsgoav 

 Ttdvtcov xat" dvdgcöv twv ifvövtmv xolq Xöyoig, 

 . SMC töv '^EgfifjU tolg Xöyoig vnfoßdXoig. 

 ^Höatag öe zavid Goi S^aggdüv ygd(ffi, 

 niOtog Xdtgig (Jdg vnofivi^^atoygdffog. 



Ulis 317 foliis ipsa praefixit tria folia, quae nullis numeris significata sunt, 

 ex quibus priora duo par foliorum efficiunt, lertium folium singulare est. In his 

 tribus foliis tamquam praefationem cum indice eorum, quae in codice ipso con- 

 tinentur, rubro colore conscripsit, quo eodem colore in ipso codice pars titulorum 

 et notarum marginalium conscripta est. Atque primi quidem folii pagina recta 

 vacua relicta est; inde a folio primo verso habes haec, quae non secus atque in 

 ipsius codicis titulis et notis marginalibus uncialibus litteris exarata sunt: 



^'liüdvvov (f g6vTiG}ia xavta xal növog , 



^Avögdg (f vyöviog xXfjGiv dXXrjv dsvxsgap • 



^Sig dGdsvrjg ydg, d^toofiaiog ßägog 



"Oyxov TS dö^rjc ovx t'^i^T^J/ ßaGrdaai,, 



'AXX' svßtaXrjg sfisivs xal (pögzov d'i%a, 



Kov(fog disnXfi xrjV S^dXaGGav xov ßiov, 



Kai tijg ngovoiag sxgvrp'^as xfjV ^apti'. 



Ovxoiiv äfjhoigog ngoG^sttiiv snüyvt'ixwv, 



Tij xvgia xlriGsi ds xoGiitlxai, fxovrj- 



nXrjV fc't xig avxöi> sv i>sov diaxövoig 



TdxTblV, ixsli^tV flsl^Ol'a xXfjGlV VffjlOl , 



0sgnv(Jar ovösv slg diäyi'wGiv nXsov. 



2i> d' sl 3^sXsig, xgioGsvs top xov KXavdiov 



(Dd-övog ydg ovöslg natgixcop yvuigi,<y(iäru)V. 



I descripsit hoc Carmen Bolligius Lagarde 



