VIII 



lOHÄNNIS EUCHAITENSI8 QUAE SUPERSUNT 



Raro inter scribendum se ipsa correxit; quocl ubi factum est, non adnotavimus. 

 Nos in hac editione scripturam inanus diligenter servaviraus, iiisi quod in minutiis 

 orthograpliicis nonnumquam taciti a recessimus. Moneo igitur iota mutum in 

 codice ipso modo additum esse modo omissum ; nos ubique taciti subscripsimus ; 

 quod ubi adest, adscriptum in codice est, non subscriptum, qui mos soUemnis 

 est codicum illa aetate exaratorum, ad quam codex Vaticanus 676 pertinet. Supra 

 QQ Spiritus nusquam additi sunt, eumque antiquiorem modum scribendi nos quoque 

 in hac editione servavimus. öiaravza, diatomo, fjhsiatuviu in codice fere constanter 

 accentu in praepositione omisso scribuntur ; nos accentus taciti addidimus. Negatio 

 ovx modo addita apostropho scribitur ovx\ modo omissa apostropho ovx ; nos apo- 

 stroplium constanter omisimus; nec raro in ipso codice ac praecipue in loliannis 

 epistulis apostrophus erasa est. Particula p'oSf modo y^i^ scribitur, modo yow: 

 nos posteriorem scribendi morem constanter taciti introduximus. Particula fisv 

 raro sie scribitur fiev ; nos ubique taciti fisv scripsimus. Particulae oti, et tva 

 plerumque sine accentu scribuntur öti et Iva ; nos accentum ubique taciti addidi- 

 mus. Idem in äv particula fecimus, quae non raro dv scribitur. Encliticum le 

 non raro accentu insignitum est: ts: nos accentum ubique taciti omisimus. 



In verbis compositis, velut nqoatoxa'iQiov, smtonhiatov , drjXovön, tj^väXXwa, 

 onoiavovv, oxadi^Tiois, ovtivo(Jovv et similibus non raro arcu w compositionem signi- 

 ficat ; hos arcus taciti omisimus. Sigma littera etiam in fine vocabulorum o' scribitur. 



In lohannis carminibüs lineola significatur novae personae verba facientis 

 initium; in versuum exitu cola posita sunt fere ubique. Interpunctionem , quae 

 aut puncto aut colo aut virgula in codice efficitur, recentium more ipsi con- 

 stituimus \id est Paulus de Lagarde constituit]. 



His igitur minutiis exceptis a C non recessimus nisi monito lectore. Ceterum 

 . CMn margine nonnuUa adscripsit ad locos quosdam lohannis accuratius signifi- 

 candos praedicandosve. 



Ea quae manus scripserat, raro a posterioribus manibus correcta sunt, 

 inter quas duas facile secernas ; nos utramque C"^ appellavimus ; nec tarnen ubique 

 adnotavimus, ubi C'^ verba a scripta emendavit, nisi ubi maioris momenti vide- 

 batur scire, quid singulae manus voluissent. 



Non recepi in hanc editionem odas sacras ecclesiae usui destinatas et acro- 

 stichorum artificio insignes, quales leguntur in bibliothecae Vaticanae codice Pala- 

 tino 138 chartaceo saec XV (fol 70 sqq et fol 317 sqq). 



Praeterea in nonnuUis codicibus recentioribus legitur hoc, quod in fine edam, 

 Carmen etymologicum. 



Descripsi hoc Carmen ex codice Vaticano graeco 1269 chartac. saec. XVI 

 (fol 57'' usque ad fol 62' ), ubi hic titulus rubro scriptus praemittitur : tov dyKarctiov 

 (jiTjTQonolkov xvQOV (sie) Ibdävvov kiVfioXoyixbv (correctum ex eioifioXoytxöp ^) s/u- 



1 Georgius Hoffmannus ZDMG XXXII 736 Syros hvfjoXoyiaf per S^nSöl expressisse 

 dociiit quasi troifioloyicci': iam vides quam id recte fecerit Lagarde 



