4 



W. Radloff. 



185), анасы (anasi 187,9, 20G,2, 215,6), анасына 



(anasina 205, із), анасында (anasinda 215,іі), анасы 



6ilä (anasibile 162,4), анамыз (anamis 190, 15). 

 аеык [(Kir. Kas. Krm.), (Uig.)] 



fertig, bereit, vergl, аныкла. 

 аныкла (v) [Kas. Kir. Krm. von аныкннла] 



bereiten, fertig stellen, аеыклармйн, аныкладым, анык- 



ламак, аеыкладыл (anuclarraen, amicladum, anucla- 



шас, anuclagil 43). 

 аньщца [=аныц-+-ца, vergl. ол | 



bis (auginza 65). 

 ант [ант (Kir. Kas.), (Dsch.), jJ) (Osm.), шЪш анд] 



der Schwur, ант ічйрман (ant icermen 138), ант іч- 



Märil (anticmägil 184). 

 анді [андаі (Kas.), (Dsch.), анді (Alt.)] 



ein solcher (andi 169,2, 158, ig, 167, ig). 

 анца [vergl. ол] 



so viel (anca anca 1 58,i2), бір анца (bir anza 67) schon, 



анца цаклы (anca cakli 190,i) solange, анцадына 



(anzagina 64) ein Wenig, 

 анцак [=ол цак] 



sogleich, анцак корунмаді (ancak korumadi 165, 12). 

 ансызын [ J"*^) (Osm.), vielleicht ist auch ацсызым zu 

 lesen] 



plötzlich (ansesim 158, 10). 

 ap (v) [j^T (Dsch.), ap (Kas.), ары (Tob. Osm. Kir. 

 Kas.)] 



ermüden, армаін (arma in 214,?). 



ара [alle Dialecte] 



Zwischenraum, арасында (harassinda 67, arasnadi 

 139, arassinda 172,2). 



араклы 



tele fabriane (??) (aracli 108). 



араба [aj^c (Osm.), араба, Ііараба (Таг.), арба (Kas. 

 Kir.), абра (Alt.)] 

 Wagen (araba 121, 144,із, 144,i5, 232). ^ 



ары vergl. ару [^jT (Osm.), ары (Krm.), ^ J (Dsch.), 

 erik (Таг.), арыг (Abak.), ару (Alt. Kas.)] 

 rein, heilig (are 77, 157,2-3, 159,із, 160,8, 162,5, 

 165,13, 165,9, 166,7, 167,3, 168,11, 187,15, 188,9, 

 219,16, ari 207,4, 207,g, 207,io, 208,i, 208,4, 

 216,5), ары кыз (arekys 162,5, arikis 107,4), ары 

 (arri 87), арылар (arelar 163, 14), арыларныц (ari- 



larning 201,2, 208,7, arilerning 202, 1), арыларда 



(arlarga 157,4, 157,9). 

 ары [alle Dialecte, ^*--^ (Uig.)] 



jenseits, амдідан ары später (emdidan ari 64). 

 арын (v) [j<-^jT (Osm.), арын (Kas. Kir.)] 



gereinigt werden, арынырмйн, арындым, арындыл, 



арынмак, арынмада (arimirmeu, arindura, aringil, 



arinmac, arinraaga 25), арынмас (arinmas 1 66,10), 



арындаі (aringai 167,4), арыналы (arinali 214, 10). 

 арык [alle Dialecte] 



mager (areg 87, arih 139, arek 143, ig). 

 арыксыз [von арык statt ары rein] 



unheilig, unrein (ariksus 1 68,10) statt арысыз, durch 



die Dchag. Schriftsprache veranlasst, 

 ару [vergl. ары] 



keusch (arov 192,g), 

 арулык [von ару] 



Keuschheit, боі арулыкы (boi aruvlilii 183). 

 арыт(ѵ) [Factit. von арын ^äjjT (08т.),арыт (Krm.), аріт 

 (Dsch.)] 



reinigen, арытма (aritriia 166,5), арытмак 6ilä (arti- 

 mac bila 69). 



арка [alle Dialecte] 

 Rücken (archa III). 



арт (v) [alle Dialecte] 



übertreffen, артармгін, арттым, арткыл, артмак (ar- 

 tarmen, artin, artchil, ärtmac 54), арткае (artchan 

 85). 



арт [Kir. Kas. Alt. vergl. Osm. ajj\] 



Hintertheil, артына (artina 146,6), артында (artinda 

 70, artida 146, 13), артындады (artindazi 122), 

 артынца (artinca 55, artwnce 161,7, artuce 161,9). 



артык [jijT jyj) (Osm. Dsch.), артык alle Dialecte, ар- 

 тук (Таг.)] 



mehr (artum 68, artuc 69,85, artuch 157,5, 162,14, 



163,7, 164,1, artuk 187,15). 

 артмак [артмак (Tob. Dsch.), арчпак (Tel.)] 



Packsäcke (artmak 121). 

 арттыр (v) [Factit. von арт] 



vergrössern, арттырыман (artirimê 229). 

 арцыла (v) [арчыи.арчыл (Kas. Krm.), арцы (Tob. Misch.)] 



abgehülst, abgeschält sein, арцылырман (arcilarmen 



136), арцылып (arszulap 19 5, ig). 



