8 



W. Radlofp. 



авал [arab. J^)] 



der Anfang (aval 182), коеуіук авалы Anfang der Ge- 

 rechtigkeit (könuluk avali 200,5). 

 аваз [= pers.jy] 



Stimme, авазы (avazi 188,14). 

 ам [Kas. Tob. Kir. Krm. Osm.] 



weibliche Scham (amu 112). 

 аманат [= arab. öiU)] 



Unterpfand (amanat 51). 

 амрак [(Alt. Таг. Krm.), M*^:)"- (Moug.) ] 



freundlich (amrac 141, aniracdir 229). 

 амбар [= âvah.^^] 



Ambra (ambar 95). 



Ä. 



ä (v) [defectives Verbum von dem in allen lürk. Dialelten sich 

 vereinzelte Formen vorfinden, in den westlichen Dialecten 

 erscheint es als Stamm i, im Uig. äp, das von hier in 

 die Dschagataische Schriftsprache als übergegangen 

 ist] 



Iliilfszeitwort sein. Es finden sich folgende Zeiten: 1. Im- 

 perfect. йдім, адіц, аді, йдук, адіціс (esitur edim, 

 eding, edi, educ, ediiigis, ädi 1, edi 42, bergay-dik 

 162,6, adi 171,4, edik 189,8, edi 207,io). 



2. Conditionalis : äcä (exä 68, esa 71, 226, (kim) ese 

 166,6, äsä 187,14, 195,12). 



3. Gerundium: агац (egec 200,2, 200,6, ägäc 213,4, 

 213,5, 216,6). 



Durch Vermittlung der Dchagalaisclien Schriftsprache sind 

 eingedrungen: äpMäH (êmên 157), äpyp (ervr 188,14), 

 арді (erdi 192, 12), äpin (erip, ens 189,3), äpcä (er- 

 sa 4). 



In zusammengesetzten Zeiten tritt es auf: іішітір-адім (esu- 

 tur-edim 1), ашітті-аді (esitti-edi 2), ашіткаі-адім 

 (estikaedira 3), йшітміш болдаі адім (esitmis bolgay 

 edim 3), ашітім äpcä (esittim ersa 4), ацламас адім 

 (anglamas edim 1 77), ацласам iw (anglasam edi 1 79), 

 ацладым äcä (angladim ese 179). 



äi [= äiri, siehe dasselbe] 

 trefflich, äi бііа (ey bila 69). 



äiri (Uig.), ^O^l (Rbghsi), yjj äjy (Dsch.), äji 



(Osm. Krm.)] 



gut (eygi 64, 86,115, 184,eigi 1 74, egi 1 58,4, 1 58,6, 

 158,8, 159,12, 163,i2,eyger 75),äiriläp(eygilar 75), 

 äiripäK (eygirac etermen 37, eigirac 68, eygirac 68). 



äiriÜK [von äigi, > — *-û-cL ' (Uig-), äjiliK (Osm.Krm.)j 



die Güte (eigilic 85, eigilic 174, egilik 164,3, 216,2, 

 egelic 160,13), äiriÜKTä (egilikdä 217,з). 



аінак 



allein, äinäK умуцымыз (eynek umucimis sola spes 

 209,9). 



äy [4_û^ ^iL^ (Uig.), (Dsch.), äB (Osm.), ä6(Ab. 

 Krm.), öi (Таг.), yi, ѳі (Kas. All. Tob.), f , у (Schor.)] 

 das Haus (eu 13, 89, iv 222, öw 162,з), äyrä (euga 

 162,2), аудакі (eudaki epci 105), еві (övi 187,5, 

 188,9). 



(v) [v 1 >л . (Uig.), S.J'J (Dscb.), SSJ ör (Osm,)] 

 loben, äwäpMäH (overmen 234), äwäp (over 206,5), 

 äwäpläp (övgerlar 159, 10), äyдІIi (ovding 198, 11), 

 аудііар (ögdil, ovdiler 202,5), аусін (övsin 210,2), 

 äwäli(oväli 215,4), äyräH (övga 206,2). Die Formen 

 ögdil 202,5 und ögelim 208,2 sind gewiss durch die 

 Dschag.. Schriftsprache veranlasst. 



äye (v) [Refl. von äy] 



sich loben, rühmen, äymp (övnir 222). 



аунц [von аун] 



Preis, Lob, siehe das Folgende (oygunc 188,8, ogüc 

 198,2, ögunc 217,2). 



äyiin,ly [von ауец-ьіі] 

 gepriesen (evunclu 212,7). 



äypäH (v) [j-\)^- (Uig.), S,JJJ (Dsch.), éLbÇ 

 örpäe (Osm. Krm.), äypäii (Tob.), öpräH (Таг.), yp- 

 räe (Abak.), yipän (Tel.), yipän (Kas.)] 

 lernen, äypäHipMäH, äypäндiм, äypäHril (öuranirmen, 

 öuandim, öurangil 6), äypäHräiMin (ürengaymen 

 158,17). 



äypäT (v) [Factit. zu äypäH, vergl. dasselbe] 



lehren, äypäxipMäH, äypäTTiM, äypäT (ouraturmen, ou- 

 ratum, ourat 9, 19), äypäiMäK (ouratimac 9), äypä- 

 тір (wretir 162,8), äypäTTi (iiretti 220,5), äypäTMim 

 (ovretmis 203, 14). 



ауді [vergl. O^J^ Uig.] 

 Lob (ovdi 207,2). 



акі [alle Dialecte, äKKi, äm, ікі] 



zwei (ecchi 83, eki 141, 232), акісі (ekisi 234). 



