10 



W. Radloff. 



cäpiK [tiijjl äpiK (Dsch. Alt.), ерік (Kir.), ірік (Kas.)] 

 Wunsch, Wille, ]амаы аркімдан (erkimdan 157,7), ііркі 

 6ilä (erki bile 158,2, erkibla 167,9, йркін 6ilä (er- 

 kinbile 167,7), аркіндан (erkinden 219,іб). 



äp^ [wi-^x_j (Uig.) Kraft, еркі (Kir.) Macht] 

 Kraft (eruv 142). 



аркіі [=äpK-t-li] 



freiwillig (erkli 167,2, 219,i5, 219,18, 211,з). 



арксін (v) [von арк] 



besitzen, frei verfügen. арксІБдаці (erksindaci possesor 

 188,4). 



äpKäläH (v) [= epKäläH (Kir.)] 



liebkosen, аркаіішадір (er kelänedir 228). 



äpKäK [alle Dialecte, еркак, йркіік, іркгік] 

 Mann, Männchen (erca 109). 



арксіз [=арк-+-сі,з] 



wider willen аркИ арксіз (erkli erksis 167,2). 



арксіз (?) [=ару-і-сіз] 

 kraftlos (erksis 197,i). 



äpric [=^^] 



(mit neg.) niemals (harchis, liergys 68, hergis 141). Die 

 Schreibweise her durch die Schriftsprache veranlasst, vgl. äp. 

 • äpllK [=:арн-1ік] 



Mannheit, Muth (erlic III). 



äpT [äpT östl. Dialecte] 



verbringen, артмаз (ertmez 205,7). 



äpTä [äpxä, epxä, ірта, alle Dialecte] 



früh (erta 71, ärtä 79, ertäSO), тацартй früh morgens 

 (tank ertä79, tang arte 80, erte 145,2), іірта цакта 

 (ertä cakta 65). ' | 



äpxäri äpTäri (Alt.), (Uig.)] j 



einst, früher (ertegi). 



ардац 



jungfräulich, ардац турдацы (erdeng tuurdaci 199,4, 



erdeng 211,io). 

 ардаціік [=йрдац-ь1ік] 



Jungfrauenschaft, ардаціікіц (erdengliking virginitas 



197,8). 

 ардам [^^'^^ (Uig.)] 



Handwerk, Kunst, Verdienst, Tugend (erdem 135, 182, 



erde 207,8). 

 ардамИ [=йрдам-і-1і] 



tugendhaft (erdamli 115). 



äpcäK [=äp-i-cäK, ^ijyv^^ (Uig), арзак (Alt.)] 

 Männertoll, AvoUüstig, Hure (ersat 104, ersek 142, 

 hersek 185). 

 äpcäKÜK [=äpCcäK-j-liK] 



Ueppigkeii, Wollust (erseklik 186). 

 арсакці [= äpcäK -і-ці] 



liederlich, wollüstig (ersaczi 117, hersegci 185). 

 äpcäKci3 [=äpcäK-i-ci3] 

 keusch (ersacsis 115). 

 äl [î-f_j (Uig.), JjI (Dsch.Osm.), äl, el, il übrige Dialecte] 



Stamm, Volk (el 89, 207,6). 

 äl [wSLi>t:A_j (Uig.), J) äl (Osm. Krm.), еітак (Abak.) 

 Handschuh] 

 Hand, äliHä барді (eliue berdi 160,7). 

 äläK [SJ\ äläK (Osm. Dsch. Schor.), eläyni (Kir.). ііак 

 (Kas. Tob. Bar.), elgäK (Telt.)] 

 Sieb (elac 94). 

 äläM[=arab. JLc] 



Welt (elm 159,6, 160,ii). 

 äläMäT [= arab. cl^*"^c] 



Zeichen (olemeti 170,6), аШматімдан (ulematimdê 

 157,7). 



аіік [äläK (Alt.), eläK (Abak.), äläK (Kas.) Verläumdung, 

 äliK (Tel.)] 

 Spott (siehe äliKlä). 

 äliKlä (v) [=äliK-t-lä] 



verspotten, äliKläpMäH, аіікіадім, ällKläril, älinläMäK 

 (eliclarmen, elicladum, eliclagil, eliclamac 33, elic- 

 I lamac 104, äliKläAÜäp (elikladiler 171,6). 

 älräH (v) [vergl. älräl (Kys.) zittern] 



erschrecken, älräHipMäH, аігандім (elgenirmen, elgen- 

 dim 132). 

 älгäeдip (v) [Fact. von аіган] 



in Schrecken setzen, аігандіріман (elgendirrimen 132). 

 älliK [=äl-i-liK, vergl. äl (Alt.), JJ (Dsch.), il (Kas.)] 



Friede (elelic 46). 

 älT (v) [S,M (Dsch.), ІІТ (Bar. Kas.),'^t-^^ (Uig.)] 

 bringen, führen, аітірмін, аіттім, älxKil (elturmen, 

 elttim, eltchil 20, älturmen, eltum 43), älTiiläp 

 (eltiler 170,11), älTipcäe (ältirsen 213,6). 

 älxipi [іітір (Kas.)] 

 Lammfell (eltiri 97). 



