22 



W. Radlopf. 



kaye [ijy^\.s tjjlji Melone, каун (Kir. Kas.)] 



die Melone (coun 126). 

 какыр (v) l^-cjili (Dsch.), какыр (Kir. Kas.), kagbip (Alt. 

 Abak. Tob.)] 



sich räuspern, какырдым (kakirdim 136). 

 кадал [= pers. Jssk'] 



langsam (kagal 87, chahal 116, kahal 181). 

 кадаллык [=ка§ал-і-лык] 



Langsamkeit (gahalluk 181). 

 кадат [= pers. jb\^] 



Papier (chageth 91). 

 кады (v) [ѵЯ^ (Uig.)] 



schimpfen, tadeln, кадырман, кадыдым, кадыдыл, ka- 



дымак (cagirmen, cagidim, cagigil, cagimac 10). 

 каца 



Brett (tacta canga 120). 



kaja [Li (Osm.), kaja (Alt. Abak.)] 

 Felsen (kaia 136). 



кан (Uig.), (jlis ^jU (Dsch.), кан (Alt.), кан 



(Kir. Tob. Abak. Kas.)] 

 Kaiser, Fürst (can 104, 105, hâ 187,16, han 191, 12, 

 chan 161,8, 10), kae катыны Kaiserin (can catonj 

 105), каыньщ (haning 209,5, lianing 197,9, hanning 

 200,11, haning 208,9), канда (changa 161,5, із), 

 канеы (channi 161, 10), каны (hani 2 07, 14, 2 13, б), 

 каньщ (kaning 142), канымыз (hânimis 190,іб). 



kae [alle Dialecte] 



Blut (кап 79, 209, i), канын (kaning 214,б), каны 

 (kani 144,10, 209,5), каньгаы (kanini 213,i). 



канат [alle Dialecte] 

 Flügel (hanat 180). 



канлы [=:кан-нлы] 

 blutig (canli 170,б). 



канлык [=кан-ч-лык] 



das Reich, Königreich, канлыкта (chan licta 163, 10), 

 канлыкыв (hanlechin 171,8), канлыкыньп^ (hanli- 

 hening 212,4). 



кандала [(Bar. Kas. Tob.)] 

 die Wanze (candala 129). 



канцык [j^i^l-э канцык (Dsch. Osm.), канцык (Bar. Tob. 

 Misch.), кавчык (Kas.)] 

 die Hündin (kacik 224). 



кар [alle Dialecte] 



Schnee (kar40, char 82), кар ]адды, кар jagap (kar 



yagdi, kar yayar 40). 

 кара [alle Dialecte] 



1) schwarz (chara 108, kara 143,8, 145,2, 146,8, 

 173, 174), кара tîh Eichhörnchen (caratein 97), кара 

 кузан (charachusan 98), ашру кара sehr schwarz (asru 

 kara 173), kapapak (cararac 174), кара куш Adler 

 (charachus 129, kara kus 180). 



2) Tinte (chara 91). 

 кара (v) [alle Dialecte] 



schauen, карадым (karedim 135). 

 kapay (кару (Alt. Tob.)] 



Belohnung (cliarau 46), kapay баріман (carau beru- 



men49), карауны câ барді (karavnisaabêdi201,3), 



kapawbiMbi3 (karovimiz 207,i). 

 каракцы [^^IjU (Dsch.), каракчы (Tel. Kas.)] 



Räuber (karakci 213,5). 

 карацу [(3^*^*{c, (Uig.), ^1 jls ^fjln (Dsch. Osm.), ka- 

 рацгы und карацы die übrigen Dialecte] 



dunkel (carangn 82, karangi 142). 

 каранФыл [!=^з^-^ЧІ (Uig-)> J^i/^ (arab.)] 



die Nelke (garanful 92). Die Schreibung des f ist gewiss 



durch einen Schriftkundigen veranlasst, 

 каралык [=каран-лык] 



Schwärze (karalic 174). 

 kapap (v) [jLcjljli (Dsch. Osm. Alt.), kapai (Kir. Kas.)] 



schwarz werden, карармак (chararmak 86), карарды 



(kara^'di 200,іб). 

 карабар [=pers. L._^yrund jb_/^] 



Ambra (charabar 94). 

 карабат [=arab. CjL>)>] 



Bordell (charabat 104). 

 караваш und (^_^э (Osm.) Sclavin, entstanden aus 



каран- баш] 



Dienerin (carauas 105, karavas 181), gewiss aus der 

 osmanischen Schriftsprache entlehnt, 

 кары [(Alt. Bar. Leb. Kas.)] 

 Elle, Ellenbogen (chai 98). 



кары (v) [^у^ (Uig.), j^jU (Dsch.), кары (Alt. Kir. 

 Abak. Tob.)] 

 alt werden, карымак (charimac 86). 



