Das türkische Speachmateeial des Codex Comanicus. 



23 



карын [alle Dialecte] 



der Bauch (caren III, karin 215,12). 

 карындаш [карындаш (Alt. Kkir. Kas.), карындас (Kir.), 

 j^i^-^ (Uig.), J^lj^ß (Rbgusi), J-bjU (Osch. 

 Ö'sm.), кардаш (Krm.)] 

 Bruder (charandas 114), карыедашын (karidasin 

 185), кыз карындаш (chez charandas 114). 

 карыл (v) [(Kas. Bar.)] 



heiser werden, yey карылды (uni karildi 223). 

 карыш (v) [/^н^, (Uig.), ^jJLjjIs (Dsch. Osm.), карыш 

 (Kas.)] 



1) sich entgegenstellen, карышырмгін, карыштым, ка- 

 рыш, карышмак (karisurmen, karisitim, karis, ka- 

 rismac 21). 



2) sich vermischen (vergl. карыштыр). 

 карыштыр (v) [von карыш] 



untereinander mischen, карыштырыман, карыштыр 



(caristururmen, caristur 36). 

 карыФ [=arab. 



unverständig (k(c)r(y)f 67). 

 kapga (v) [^-^i^(Uig,),kapga(Alt.Âb.Kir.Khir.Tob.Kas.)] 



verfluchen, кардады (kargadi 135). 

 кардыш [y/^^^ (Uig.), ^Ь,[э, кардыш, кардыс alle 

 nördl. "Dialecte] 



der Fluch (vergl. кардышлы). 

 кардышлы [=кардыш-і-лы] 



verflucht (chargesli 84, ka'gizludur 168,б). 

 карт [OjU (Osm.), карт (Kir. Kas. Bar. Tob.)] 



Greis (Chart 87, 116). 

 карц [= arab. ^^i] 



Ausgabe, карц атарман (charg etarmen 25). Die 



Schreibweise charg (= charg für charc) ist durch die 



Schriftsprache veranlasst, 

 карцыда [Iâ.?.jU ^^Цчг^^іэ (Dsch.), карчыда (Alt. Kas.), 

 каршыда (Kir.), карцыда (Bar. Tob. Misch.)] 



der Habicht (carciga 129, karcaga 180). 

 каршы [0-V^*AS (f'g-)> u^j^ (Dsch.), y.jU (Osm.), кар- 

 ты (Kas.)] 



entgegen, каршы барды (karzi bardi 165, i, 165,5). 

 карп 



Geräusch des Zuschlagens, Zuklappens (karp 146,із). 

 карма (v) [j^UjU (Dsch.), карма (Alt. Таг. Kir. Kas.)] 

 ergreifen, tasten, кармадым (carmadim III). 



кариак [alle nördlichen Dialecte] 

 Angel (harma"" 144, 12). 



кармала [jo'^UjU (Dsch. Vanb.)] 



ungeschickt um sich greifen, кармаларман festino (kar • 

 malarme 232). 



кал (v) [alle Dialecte] 



bleiben, калырман, калдым, калдыл (calirmen, cal- 

 dim, calgil 35, kalurmen, kaldum, k-elgil 51), кал- 

 дан (ghalgan 85), калды (kaldi 195, 13). 



кал 



wild (kaal 225). 

 кала [= arab. isla, кала (Kas.) Stadt] 



Dorf (gala 89), Festung (kalaa 89), letzteres ist gewiss 



von einem Schriftkundigen dictirt. 

 калаі [калаі (Osm. Tel. Kir. Kas.)] 



Zinn (kalay 97). 

 калам [= arab. ^lä] 



Schreibfeder (kalam 90, chalan 102). 

 калыц [^^ti^S (Uig.), ^;^JI-9 (Dsch.), калын (Abak. Kas. 

 Osm.), калыц (Alt. Kir.)] 



dick (kaling 139). 

 калып [c^Jli (Osm.), калып (Alt. Kir. Osm. Kas.), kaiin 

 (Таг!)]' 



Leisten, Form (kalip 99). 

 калкан [Ь*^^е^ (Uig.), jUU (Dsch. Osm.), калкан (Kas.), 

 калка (Alt.)] 



der Schild, каіканы (kaikam 170,i). 

 калтак 



Kupplerin (chaltac 104, caltac 117). 

 кат [cLü (Dsch. Osm.), кат (Alt. Kas.)] 



Schicht, Mal, біркат, акікат (birchat, ecchi chat 83). 

 кат [cjU (Dsch. Osm.), кат (Таг. Kas. Soj.)] 



Seite, катында (catinda 64, chatinda 67, katinde 



164,14, 165,2, kattinda 163,ii, 15). 

 ката [= arab. cLU] 



Fehler, катамны (hatimni 213,6). 

 каты [^^-^^Ki (Uig-), (Dsch.), каты (Kas.), катты 

 (Kir.), катту (Alt.)] 



stark, fest (kati 66, chati87), адым каты дыр (ahim 



kati dir 222) die Strömung ist stark, 

 катын [i^^^ (Uig.), (Dsch.), хотун (Таг.), 



катын westl, und südl. Dialecte, кадыт (Alt.), кат 

 (Tel.)] 



