26 



W. Radloff. 



конуш [von кон, vergl. конуш (Bar.)] 



Aufenthalt, коеушка (konisga 193,іб), конушьщ (ко- 



nusing 201,1). 

 кондур (ѵ) [Fact. von кон] 



zur Nacht bei sich behalten, übernachten lassen, кондуру- 



MäH (condurumen fälschlich = conaclarmen 7), кон- 



дурдьщ (kôdurdiûg 190,9). 

 конц [4f^ (Osm.), конч (Alt.), конц (Bar.), куиыц (Kas.)] 



Stiefelschaft, Schienbein (chonc 113). 

 коншы [vergl. (Osm.), коцшу (Aderb.)J 



Nachbar (consi 115). 

 kop [= pers. 



Schande (hör 230). 

 kop (Köp?) [= pers._j.^r] 



blind (cor 116). 

 kopk [alle Dialecte] 



fürchten, коркарман, корктум, корккул, коркмак 



(chorcharmen, cliortun, chorchil, chormac 46), 



kopkca (korchsa 1 6 8,1), коркмадыл (korkmagil 2 1 6,4). 

 коркунц [ѵЗ-^^^й' (t'ig-)? ^^bf (Osin.), коркыш (Alt.), 

 куркыныч (Kas.)] 



Furcht, коркунц 6ilä (chorcunz bila 65). 

 коркунцы [коркынчак (Alt.)] 



furchtsam, коркунцы koi (korkiici koi 136). 

 kopkyk [vergl. ^^^^'^ (Uig.)] 



Furcht (korkuki 170,5), 

 коркут (v) [Faclit, von kopk] 



erschrecken, коркутмак уцун (korkutmac ucun 233). 

 кордашын [кордожын (Alt.), кордалпын (Leb.), корда- 

 сын (Kir.), кур§ашын (Kas.)] 



Blei (corgasin 96), кордашындаи (korgasindan 138), 



ak кордашын (accorgasin 96) Zinn, 

 корла (v) [— кор-+-ла] 



beschämen, корларман (horarmê 230, horlarmê 233). 

 корла (v) [vergl. хоррак (Таг.)] 



schnarchen, корларман, корлады, корлаі дыр (corlar- 



men, corleydir, corladim 134). 

 кол [t?<l, (Uig.), (Dsch.), alle Dialecte; кул (Kas.)] 



der Arm (chol 112), колыны (kolini 204,5), коллар- 



ныц (kollaîng 197,12), колларыцны (kollaringni 



192,6), колларыыда (kollarinda 209,б), cag ко- 



лында (sakolinda 160,4), колыц ацып (kolagacep 



143,4j. 



кол (ѵ) [t?((, (Uig.), jly (Dsch.)] 



bitten, коларман, колдым, колдыл, колмак (colarmen, 



coldum, colgil, colmac 43), колдан (colga 142). 

 колыцан [= pers. ^jlstJy.] 



alpinia galanga (clioligian 95). 

 колтук [alle Dialecte, култык (Kas.)] 



Achselhöhle (coltuc 181). 

 котур [котур (Kir.), кодыр (Alt. Tel, Abak.), кутыр 

 (Kas.),^^^ (Dsch.)] 



Grind (vergl. котурлу). 

 котурлу [— котур -ьлу] 



grindig, котурлу (choturlu 117). 

 коцкар [кочкор (Alt.), кошкар (Kir.), кучкар (Kas.), 

 jLia.y (Dsch.) vergl. (Bbgh.)] 



Widder (gozchar 128, köckar 180, kockar 144,з). 

 коз [vergl. кузук (Alt.)] 



Nuss (chox 95, 106, hoz 147,3, сох 125). 

 козы [0-V^-(L (Uig-)' ^jf (Dsch.), _5j_j9 (Osm.), коза 

 (Таг.), козу (Kir.), кузы (Kas.)] 

 Lamm (coxi 128, koz 179). 

 коздалыш (v) [j«lcjy (Dsch.), коздал (Kir.), куздал 

 (Kas.), косколоц (Alt.)] 

 aufwühlen, aufstöbern, коздалышырман (kozgalisirmê 



231) . 



кош [— pers. ,^^i] 



gut (chos 88, ghos 69), кош Köqyl 6ilä (ghos coDgul 

 bila 67). 



кошак [^^^^<i, (Uig.), кошак (Таг.), кожоц (Alt.)] 



Gesang (cosac 118). 

 кошадан [кос (Kir.)] 



Reisezelt (?) (chosagaii 123). 

 кошыцы [vergl. (Uig.), j«-^« (Dsch.), кош (Alt.)] 



Verfasser (kossigi 184). 

 кошул (v) [vergl. кош östl. Dial.J 



ajak кошулдыл = strecke die Füsse (?) (ayak kosulgil 



232) . 



кошу рук [= тужак (Alt.)] 



Koppel für die beiden Vorderfüsse und einen Hinterfuss 



(vergl. кошурукла). 

 кошурукла (v) [=кошурук-і-ла] 



drei Füsse der Pferde koppeln, кошурукларман (kosu- 



ruklarme 223). 



