Das tüekische Speachmaterial des Codex Comanicüs. 



27 



коп (v) [-^^^i (Uig.), (Osm.), коп (Таг.)] 



aufstehen, коптым, копкыл (choptum, cliopchil 57), 

 копты (kopti 193,G, 212,2), копмакдыкын (kopmak- 

 likin 212,11). 



кобар (v) [CSAa'^\s (Uig.)] 



aufrichten, кобарымьш, кобардым, кобар, кобармак 

 (coparurmen, cobardmi, cobar, cobarmac 24). 



konca (v) [im Zusammenhang mit кобуз (Kir.) geigenartiges 

 Musikinstrument] 

 besingen, koncan турур (kopsapf ur 198,і),копса§аны 

 Psalmen (copsagani 209,4). 



кобуз [кобуз (Kir.)] 



der Kobus (eine Art Geige) vergl. кобузцы. 



кобузцы [=кобузч-цы] 



der Kobusspieler (cobuxci 103). 



кыіы [^^<î, (Uig.), j^ä (Dsch.), кыін (Kir. Kas. Tel.)] 

 Qual, Marter (kyn 169,2, kin 209, lo, 212,i), кыіным 

 (kinnym 169,2), кыінларын (kimlarin 169,7), кыінны 

 (купе 169,8). 



кыіна [y-^^^-(s (Uig-)> ä*^^^'' (ßsch.), кыіна (Tel. Alt. Kir. 

 Kas.)] 



quälen, кыінады (kinadi 138), кыінадылар (kina'di- 

 lar 170,2), кыінарсан (kiyuarsen 213,4). 



кыіеау [von кыіыа] 



Qual, кінау (kinov 138). 



кыінал (v) [Pass. von кыіиа] 



sich quälen, кыіпалып (kinalip 134). 



кыімат [= arab. ^«лэ] 

 Preis (vergl. кыіматсыз] 



кыіматсыз [=кыімат-і-сыз] 



ohne Preis, Köp кыіматсыз (korkima^sis 209, g). 



кыімыш (v) [vergl. кыімыр (Kir.)] 



projicio, кыімышырмап, кыімыштым, кыімышкыл 

 (chemisurmen, chemistim, cliemischil 46). 



kbijap [= pers. jIa^] 



Gurke (chear 126), kbijap шамба Gassia (chear sam- 

 ba 92), ^LijLk pers. 



кын [alle Dialecte] 

 Scheide (kin 138). 



кына [Lui (Osm.), кына (Kas.), = arab. u^] 



Saft, mit dem man die Fingernägel färbt (kina 143,7). 



кыл (v) [alle Dialecte] 



machen, кылалым (кіИаІіш 219),кылды (Idldi 189, ii, 

 193,12). 



кылык [^^tè<(, (Uig.), кылык (Alt. Abak. Kir.)] 



Naturell (vergl. кылыклы). 

 кылыклы [=кылыкн-лы] 



ehrlich, von gutem Naturell (chelecli 115, killihli 182), 



jätpl кылыклы von leichtem Naturell (jengil кі11іЫі22б). 

 кылын (v) [Reil, von кыл] 



für sich machen, кылыналым (killinalim 219). 

 кылыц [/j^t~Ki, (Uig ), (Dsch. Osm.), кылыч (Alt. 

 Kas.), кылыш (Kir.), кылыц (Bar. Tob.)] 



das Schwert (clic 101, cliz 118), кылыцлар (ki...lar 



170,2), кылыц устасы (clic ostasi 101). 

 кыр (v) (Uig.), ^*^лі (Dsch.), кыр (Alt. Abak. Kir. 



Kas. Bar.)] 



umbringen (vergl. кырыл). 

 кырау [кырау (Kir. Kas.), кыра (Abak.)] 



Reif (kirov 234). 

 кырыі [j-o^^.3 (Dsch.), кырыц (Abak.), кырыд (Schor.), 

 кырыі (Kas.)] 



Rand, кыры]ына (krîna 146, и), 

 кырыл (v) [Pass. von кыр] 



umkommen, sterben, кырылды (kirildi 227). 

 кырк (v) [alle Dialecte] 



abscheeren, кыркар (kirkar 222). 

 кыркма 



ein geschorenes Fell (kirchma 132). 

 кырлыш (v) 



sich streiten, кырлышырман (kirliscliirmen 132). 

 кырда 



Strick, Tau (chirda 103). 

 кырмызы [,^>в/АЭ (Osm.)] 



roth (cremixi 108). 

 кыцы (v) [кычы (Alt. Tel. Kas.), кыпы (Abak.), кыцы 

 (Bar. Krm.), кышы (Kir.)] 



jucken, кыцыі дыр (kiciyder 136). 

 кыцкыр [О^^-^-ч^^ (Uig-), J-i/^«F? (Dsch.), кыцкыр 

 (Kiiar. Bar.), кышкыр (Kir.), кычыр (Alt.)] 



schreien, кыцкырыман, кыцкырдым, кыцкыр, кыц- 



кырмак (chezcbirirmen, cbezchirdun, cliezchir, chez- 



chirmac 10), кыцкырыр (kyckerir 169,з), кыцкы- 



рып (kickerip 18 6, ig). 



4* 



