Das tüekische Speachmaterial des Codex Comanicüs. 



ьіші акіыці каіді jojga Ф0,рішта катына. Ол кіші соз- 

 Іаді Фйріштага: на кіші сан? бурун каіді коркіу jirix 

 кіші, сан бурнуц тумаладыц, ]олдан кацтыі^, кацаи бір 

 мурдар сасы кіші кіііді, кйіапан каіді, саи каршы бар- 

 дьщ, оптуц, куцтуіі. Андаи (соцра) Фйрішта аітты ол 

 алдышлы кішіга: ол коркіу кіші, кілі сап кордуц, ол 

 KäHci зазыкындан ашру ]аман сасыды, аыьщ цаны тацрі 

 алында коптон оіду; ол ат устунда Kälänän (болса), 

 аньщ цаны ашру ары тыр, дады ]акшы ігір тацрі 

 алында. Ман азадіда болмаи, ман Фйріштамйн. Аныц 

 уцун каідіы к0ргузма[га] саца, націк сасыр jaзыkлы 

 цан тацрі алында. Кацан Фарішта ол сосну аітты, 

 анцак коруымаді. 



Ары Paulus алаі аітты : Кацан кіші адзыбіііі ja- 

 зыкын аітса, аньці цаны ары дады алдышлы болдаі. 

 Тетік Salomon алаі аітыр: кім оз jaзыkын ]ашырса, 

 алаі.біИціз, кіы ол тацрі ]'олуна аіналаыас. Кім кіінсі 

 Зазыкын аітса, аіткандан соцра коіса, тацрі аны jap- 

 лыдадаі. Агар біз аітсак ]азыксыз біз, кансімізні ал- 

 дарбіз, дады кііртііік біздіі, jokxyp. Äräp біз ]азыкы- 

 мызыы карті кбцуібііа аітсак, кіы таіірі оцунда олту- 

 рур, тацрі (Christus) куціудур дады ^арлыдаицлыдыр 

 бізімзазыкыыыз[ны] бошатма[да] дады барца,]амандан 

 арытыа[да]. Jeronim (алаі аітыр): ja3bikbui аітмаса 

 дады отунмаса, кім[дй] äcä, болмадаі ары. 



87 



rmiig turnalaclig iolclan kaztig- kacaii bir murdar sassi 

 kyzi kelcppeii keldi sen karzi bardig öptig kuctig, an- 

 dan friste ayti ol algisli kyziga ol korkli kyzi kirn sen 

 kordig ol kensi iasukindaii astri iaraaii sassir. aiiiggane 

 teiigri allenda köpteu öldi ol et wstunda keleppen anig 

 gane astri aretur dage iaczi ygir teiigri allenda. Men 

 azam de dolme men frista me. anig ucü keldim cor- 

 gusma saga necik sassir iasukle gan tengri allenda ka- 

 can frista ol sö'ne ayti ancak korümadi. 



Are Paulus alay aytu. kacan kysi agisibile iasuchin 

 aytsa andan gane are dage algizle bolgay. | Tetic Sa- 

 lomo alay aytir kim öz iasuchin iazirsa alay bilingis 

 kim ol tengri ioiuna ainalamss kim kensi iasuchin aytsa 

 aitchanda songra koysa tengri ani iarlgagey. Egirbis 

 aytsak iazuksus bis kensimisni aldarb'' dage kertelik 

 bizda ioctur. egirbis insukimisne kerti congulbile ayt- 

 sak kim tengeri oemida oltorur tengeri kuzludur dage 

 iarligancliidur bisim iasuküraus bozatma dage barce 

 iamandan aritma. leronim iazuchiu aytmasa dage wt 

 tumasa kimese bolraagay are. 



ging nun vorüber, da kehrte der selige Mensch wieder zum Wege zurück, zur Seite des Engels. Jener Mensch 

 sprach zum Engel: «Was bist du für ein Mensch? Vorher kam ein schöner Jüngling, da hieltest du dir die 

 Nase zu und entflohest vom Wege, als aber der übelriechende Mensch kam, der Aussätzige, da gingest du ihm 

 entgegen, küsstest ihn und umarmtest ilin». Darauf sprach der Engel zu dem seligen Menschen: «Der schöne 

 Mann, welchen du gesehen hast, der roch von seinen eigenen Sünden sehr übel, dessen Seele war vor Gott 

 längst gestorben, was aber den betrifft, der den Aussatz auf dem Fleisclie hatte, dessen Seele war sehr rein, 

 der war wohlriechend vor Gott. Ich bin kein Mensch, ich bin ein Engel, darum bin ich gekommen, um dir 

 zu zeigen, wie die sündige Seele vor Gott übel riecht». Als der Engel so gesprochen hatte, so war er nicht 

 mehr zu sehen. 



Der heilige Paulus sprach so: «Wenn der Mensch seine Sünden mit dem Munde bekennt, so wird seine 

 Seele rein und gesegnet». Der weise Salomo spricht folgendermaassen: «Wer seine eigenen Sünden verbirgt, 

 so wisset, dass er nicht auf dem Wege Gottes wandelt». Wer seine eigenen Sünden bekennt, und nachdem er 

 sie bekannt, ablässt, dessen wird Gott sich erbarmen. Wenn wir sagen, wir sind sündlos, so täuschen wir uns 

 selbst, und keine Wahrheit ist in uns. Wenn wir aber unsere Sünden mit wahrem Sinne bekennen, so ist, der 

 zur Rechten Gottes sitzt, der Gott (Christus) stark und barmherzig uns unsere Sünden zu vergeben und uns 

 vom Bösen zu reinigen, Hieronymus (sagt): «Wenn man seine Sünden nicht bekennt und nicht bittet, so wird 

 niemand, wer er auch sei, gereinigt». 



