104 



"SV. Radloff. 



CÖ3, КІМ аньщ Kön тацларые. 

 аітты біііп cäH барцасын. 



69 Ave, кімгй ]амдырлаін 

 cojypgai ]ауды тацрідйн, 

 анца цаклы кім бу пыкан 

 толды барца саііытыцдаа. 



70 Аѵе, кімніц оц колыны 

 туттурданда ^аратканы, 

 KöKTäriläp барца сапты 

 устуцгу орун cä тіді. 



71, Ave cä, кокніц корку, 

 дун]анын CäH тірйкі, 

 октанніц музін сындырдан 

 міскінні бактка тірган. 



72 Ave, ёіумнун бауларыны 

 уз(дур)ді бізга кокіар каны, 

 кацан саіідан алдыш jäpi 

 jäMiiu болуп бізга тіді. 



73 Ave амінц jäpi болдан, 

 äp .]'узіні Ііац KöpMäräH, 

 Käpxi Sien когузіц болды, 

 Jesus андан бізга цыкты. 



ѵЬ\і q бі (=ejus) multa mira_ 



. söz. kl aning köp tanglin 



oia (=omma) potuisti edice (=ѳс1ісѳгѳ) 



ayte bilip sen barcasin 



cui sicut pluvia 



69 Ave kigä yamgleyin 



gra (=gratia) pluit a Deo 



soyurgal jaudi tengriden 



i tatu II iste Diud (=muudus) 



anca cakli ki bu gahan 



de residuo tuo 



toldi baca sâhitîdan 



cui dexteram 



70 Aue kining ong kolini 



cn teueret cator ei (=creator ejus) 



tut urgada jaratkaiii 



köktagil barca sapti 



supremus locus ad te pveit 



ustuugu crû saa teydi 



t (=tibi) celi decor 



71 Ave saa kökning körki 



collupua (=columna) 



duniäning se tireki 



superbi coruu (1 cofregisti 



öktening muzin siïïdgan 



liumile ad prosperitate 



miskini bahtga teyirgâ 



mortis vicula 



72 Ave olumng bavlerini 



rupit 



uzdi bizgä kökler hani 

 haca sêdê algis jeri 

 jemis bolup bizgä teydi 



traquiUitatis locus effoa (=effecta) 



[Pag. 144] 73 Ave eminc ieri bolga 

 er juzini hec kormägä 



vera Syon pect tuu 1cm e (r=pectus tuum factum i 



kerti Sion kögising boldi 

 ihc bizgä âdâ cikti 



Wort, die seine zahllosen Wunder 

 Alle wusste und (uns) mittheilte. 



69 Ave dir, zu der wie ein Regen 

 Freude von Gott herabfloss, 

 So lange bis diese Welt 



Erfüllt war von deinem üeberflusse. 



70 Ave du, deren rechte Hand 

 Ihr Schöpfer erfasste, 



Da standen dir alle die Himmlischen nach, 

 Und die höchste Stelle fiel dir zu. 



71 Ave dir, du Schönheit des Himmels, 



Die du die Stütze der Welt bist, 



Die du das Horn des Stolzen zerbrochen. 



Und den Niedrigen zur Seligkeit geführt hast. 



72 Ave, des Todes Bande 



Hat für uns zerbrochen der Himmelsfürst, 

 Als er von dir, der Stelle des Segens, 

 Eine Frucht seiend, zu uns gekommen war. 



73 Ave du, die du eine Stelle der Ruhe bist, 

 Die du eines Mannes Antlitz nie gesehen, 

 Ein wahrhaftes Zion war für uns dein Leib, 

 Da Jesus von dort für uns entstanden. 



