по 



W. Radlofp, 



Куц то§уш(ы)ныц буцкадындаіі || батыштады кі- 

 pyrä дйін II Cliristus-ны біз овіілі || кыз анадан дііп 

 торііді. = Gabriel Фарішта Ідірді, || Mapiamga саунц- 

 Шді II Täqpi сані со]ур§ады || оулума бол дапанасы.= 

 Mäiiry тацрініц оз созу, || созі кіді кулунуц тані- 

 ні, II тан тан бііа куткарусап, || ітіанмішіарні табу- 

 сап. = Турдацы кыз коксуна || кокнуц цыкы тушуп 

 кіра II турмаданны турду || бі1інмагаБнібі1дірді.= Сііі 

 одланньщ коксі || болды тацрініц конушу (коммушу?) || 

 арніц ]'узун hau кормііган || аілы болды]алаіі создан. 

 Анасында баклы Johan || улу саунц алып андан || іікі 

 карынотакорді, || мангу ]арыклыктацріні. = Утру бі- 

 jinin табынмыш, || андан Elisabet аітмыш, || коп äiri- 

 ІІК ма тіміш, I! улум буіні танымыш.=Іусуп кызньщ 

 каплашмышы || сазді äcä câpga тушту, || алыаслыкка 

 садыш äTTi || андан каііп Фіірішта аітты: = Коркма- 

 дыл Давыд уру§ы Ц ары тындан аілы болды || рго- 

 phet аітканца котурду || кыз агац Emanuel-HÏ. = 

 Аныцдаі тацыш кім корду? || куру цыбык jäMim 6äp- 

 ді, II кыздан атасы тораді || торатаці jäiilä туды. = 

 Кокнііі мірі йтіз кіді, II кір ]уктурмаі саз§а туш- 

 TÏ II біз чыдарды сасыларны || оз ,]аркынын аксітыа- 

 ді. = Картак ацмаі йшікіні || nyjäy цыкты, сауна- 

 1і Цбізбарцаларныуядагп II тоіда jypyn .]ырда§алы.= 



[Pag. 151] kuiin tuusning bucgakindan. batisdagi 

 krivgä dein Xpcni oväli kiz anadan dep törädi Gabriel 

 fristä jdirdi mariâga souncLädi tengri seni soyurgadi 

 övluma bol dep anasi Mengu tengrining öz sözi keydi 

 kuluning tenini ten tenbile kutkaruv sap itlämisla'^ni 

 tabuvsap Tuurdaci kiz koksunä kokning cigi tvcvp 

 kyra tuurmaganni timrdi bilinmaganni bildirdi Sili 

 oglanning kövsi boldi tengrining köraisi erning juzun 

 hec kormagan ayli boldi jalang sozdän Anasinda bakli 

 johan ulu söiinc alip andan eki karin öte kördi mengu 

 iarihlik tengrini. Utru beynip tabumis andan elzabe 

 aytrais kop egilik maa teymis ovlu beyni tanirais Ju- 



sup kizning ( ) lasmisi sezdi äsä saarga tusti almaz- 



likga sagis etti andan kelip (fris) stä ayti korkmagil 

 daud urugi aritindäii ayli boldi pphet aytga(nc)i kö- 

 turdi kizkiz ägäc emanuelni Anning dey tangis kira 

 kordi kuru cibuh jejnis berdi kizdän atasi törä- 

 di törätäci jänglä tuvdi Kökning miri etiz keydi 

 kir jukturmey sazga tusti bis cigardi sasilarni 

 öz jarkinin eksitraädi. Kertek acraey esikini kuyov 

 cikti söunäli bisbarcalarni undetti toyga jurup 

 ur gurali Tuurur ataga ögunc tugau ouluna bey- 

 enc Xpc bizni algislasin töräsinä butun etsin kop 

 egilikdä jängätsin hormat duvlat daga baht bersin 



Von dem Rande, von da die Sonne aufgeht, bis zu ihrem Untergange im Westen, wollen wir immer 

 Christus loben, der von der jungfräulichen Mutter geboren wurde. Der Engel Gabriel wurde ausgesendet, er 

 brachte die Freudenbotsbhaft der Maria, der Himmel hat dich hoch erfreut, du sei die Mutter meinem Sohne! 

 sagend. Des ewigen Gottes eigenes Wort, dieses sein Wort zog den Leib des Sclaven an, um Körper durch 

 den Körper zu befreien, um die Verlorenen aufzusuchen. In den Leib der gebärenden Jungfrau ist herabge- 

 sunken des Himmels Thau, er hat Nichtgeborenhabende gebären lassen, hat das Nichtgewusste wissen raa- 

 chen. Der reinen Jungfrau Leib wurde der Ort, in dem sich Gott vergrub, die eines Mannes Antlitz nie ge- 

 sehen, wurde schwanger allein vom Worte. In seiner Mutter, der heilige Johannes, wurde deshalb von grosser 

 Freude erfüllt, erblickte durch zwei Leiber hindurch die ewig leuchtende Gottheit. Ihm entgegen tanzend 

 verehrte er ihn, darauf sprach die Elisabeth : «Viel Güte hat mich getroffen, denn mein Sohn hat seinen Herrn 

 erschaut». Joseph, als er des Mädchens Schwangerschaft erkannt hatte, gerieth in Zweifel, gedachte sie nicht 

 zum Weibe zu nehmen, darauf kam der Engel und sprach: «Fürchte dich nicht, du Sohn David's, sie ist 

 schwanger vom heiligen Geiste. Nach den Worten des Propheten trägt eine Jungfrau den Emanuel». Wer hat 

 ein solches Wunder erschaut? Ein trocknes Reis gab Früchte, von dem Mädchen wurde ihr Vater geboren, 

 der Erzeuger ist selbst geboren worden. Der Himmelsherr hat einen Körper angezogen, er fiel in den Sumpf, ohne 

 dass er den Schmutz sich ankleben liess, uns, die Uebelriechenden, hat er herausgezogen, sein eigenes Licht hat 

 er nicht verringert. Ohne die Thür des Zimmers zu öffnen, kam der Bräutigam heraus, wir wollen uns freuen, 

 (denn) uns Alle hat er einladen lassen, zur Hochzeit wollen wir gehen und zechen. Lob sei dem Vater, dem 



